கவியரசரின் இரத்தத் திலகம் படப்பாடல் ஒன்று

ஜூன் 24 - இன்று கவியரசர் கண்ணதாசன் அவர்களின் பிறந்தநாள். அலுவலகம் வரும் வழியில் அபூர்வ ராகங்கள் படப் பாடலான ஏழு ஸ்வரங்களுக்குள் எத்தனை பாடல் கேட்டுக் கொண்டு வந்தேன். இங்கு வந்ததும் கவியரசரைப் பற்றிய ஒரு அருமையானப் பகிர்வைத் தந்திருந்தார் ஆயில்யன். அதன் பின்னர் ரத்தத் திலகம் திரைப்படத்தில், நான் மிகவும் ரசிக்கும் ஒரு பாடலை இணையத்தில் தேடத் துவங்கினேன். இப்படத்தில் உள்ள பசுமை நிறைந்த நினைவுகளே பாடலும், ஒரு கோப்பையிலே என் குடியிருப்பு பாடலும் மிகப் பிரபலமானவை. ஆனால் அப்பாடல்களைப் போல அத்தனை பிரபலம் ஆகாத ஒரு பாடலைத் தான் நான் தேடினேன். வெகு பிரபலம் என்று சொல்லமுடியா விட்டாலும் பாடலின் வரிகள் அப்படத்தில் உள்ள மற்றப் பாடல்களுக்குச் சற்றும் குறையாததாக இருக்கும். அந்த பாடல் இன்று ராகா இணையத் தளத்தில் கிடைத்தது. நீங்களும் கேட்டுப் பாருங்க.



படம் : இரத்தத் திலகம்(1963)
பாடல் : கவியரசு கண்ணதாசன்
இசை : K.V.மகாதேவன்
பாடியது : T.M.சௌந்தரராஜன்


புத்தன் வந்த திசையிலே போர்
புனித காந்தி மண்ணிலே போர்
சத்தியத்தின் நிழலிலே போர்
தர்மத் தாயின் மடியிலே போர்
போர்...போர்...போர்....
(புத்தன் வந்த திசையிலே...)

பரத நாட்டுத் திருமகனே வா
பச்சை ரத்தத் திலகமிட்டு வா
பொருது வெண்தளத்தை நோக்கி வா
பொன்னளந்த மண்ணளக்க வா
வா...வா...வா...வா...வா...

புத்தன் வந்த திசையிலே போர்
புனித காந்தி மண்ணிலே போர்
சத்தியத்தின் நிழலிலே போர்
தர்மத் தாயின் மடியிலே போர்
போர்...போர்...போர்....

மக்களுக்கு புத்தி சொல்லி வா
மனைவி கண்ணில் முத்தமிட்டு வா
பெற்றவர்க்குத் தாள் வணங்கி வா
பேர் எடுக்க போர் முடிக்க வா வா வா
வா...வா...வா...வா...வா...

புத்தன் வந்த திசையிலே போர்
புனித காந்தி மண்ணிலே போர்
சத்தியத்தின் நிழலிலே போர்
தர்மத் தாயின் மடியிலே போர்
போர்...போர்...போர்....

மறுபடிக்கும் வீழ்வதில்லை வா
மரணமேனும் பெறுவதென்று வா
பருவ நெஞ்சை முன்நிமிர்த்து வா
பகைவனுக்கும் ஓருயிர் தான் வா வா வா
வா...வா...வா...வா...வா...

புத்தன் வந்த திசையிலே போர்
புனித காந்தி மண்ணிலே போர்
சத்தியத்தின் நிழலிலே போர்
தர்மத் தாயின் மடியிலே போர்
போர்...போர்...போர்....



1962ஆம் ஆண்டு சீனப் போர்தொடுப்பின் போது தேசிய உணர்வைத் தூண்டுவதற்காக தயாரிக்கப்ப்ட்டு வெளிவந்த படம் "இரத்த திலகம்(1963)". பாடல் வரிகளுக்காகவும் கற்பனை நயத்திற்காகவும் பலமுறை கேட்கத் தூண்டும் பாடல்கள் உண்டு. இது அவ்வகையில் வந்த ஒரு மிகச் சிறந்த பாடல்.

எனக்கு இப்பாடலில் மிகவும் பிடித்த வரி, பாடலுக்கு முத்தாய்ப்பாக அமைந்திருக்கும் "பகைவனுக்கும் ஓர் உயிர் தான் வா" என்பது. இதை பாடலில் கேட்கும் போதெல்லாம் எனக்கு மெய் சிலிர்க்கும். "போரில் உயிரிழப்பதை குறித்து அஞ்ச வேண்டாம், உன்னைத் தாக்க வரும் பகைவனும் அப்போரில் உயிரிழக்கலாம்" என்று ஐந்து சொற்களில் பாடலுக்கு உயிர் கொடுத்திருப்பார்.

இசைஞானி இளையராஜா கவியரசர் கண்ணதாசன் குறித்த தன்னுடைய நினைவுகளைப் பகிர்கிறார் கீழே உள்ள இந்த ஒலிக்கோப்பில். தான் முதன்முதலில் கவியரசரைக் கண்ட போது அவரை வெறுத்தது, "தேன் சிந்துதே வானம்" பாடல் பதிவின் போது கவிஞரைக் கண்டு வியந்தது, தன் மனதில் கவியரசருக்கு எவ்வளவு உயர்ந்த இடம் உள்ளது என்றெல்லாம் மனம் திறந்திருக்கிறார். இதையும் கேட்டு ரசியுங்கள்.

Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

குழந்தைகளுக்கான கிராமியப் பாடல்கள்

தலைப்பைப் பாத்துட்டு பெரிசா திறனாய்வுக் கட்டுரை மாதிரி எதையும் எதிர்பாக்காதீங்க. ஏதோ எனக்கு தெரிஞ்ச சில விஷயங்களைச் சொல்றேன். குழந்தைகளுக்குப் பாடற பாட்டுன்னா நமக்கு எந்த பாட்டு நியாபகத்துக்கு வரும்? "நிலா நிலா ஓடி வா நில்லாமல் ஓடிவா மலை மீதேறிவா" இல்லன்னா "சாஞ்சாடம்மா சாஞ்சாடு சாயக்கிளியே சாஞ்சாடு" இந்த பாடல்கள் தான். ஏன்னா இந்தப் பாடல்கள் மிகப் பிரபலமான பாடல்கள். நம்மில் பலரும் இதை பத்தி கேள்வி பட்டிருப்போம்.

நான் சின்ன வயசுலே எங்க அம்மா பாடி கேட்ட ரெண்டு பாடல்களைப் பத்தி இங்கே சொல்றேன். பாடல்னு சொல்ல முடியாது. இதப் பாடற பெரியவங்க குழந்தையோட குழந்தையா ஒன்றிப் போகற மாதிரியான ஒரு உரையாடல்னு சொல்லலாம். அஞ்சாறு வரிகள் கொண்ட சின்னப் பாடல்கள் தான். இது ஏன் இவ்வளோ நாள் கழிச்சு இப்போ எனக்கு நியாபகம் வருதுன்னா எனக்காகவும் என் தம்பிக்காகவும் எங்க அம்மா பாடுனதை இப்போ என் பொண்ணுக்காக அதாவது அவங்க பேத்திக்காகப் பாடறாங்க. இதெல்லாம் எங்கம்மாவுக்கு எப்படி தெரியும்னு கேட்டேன், அவங்களுக்கும் சரியா நியாபகம் இல்லை. இதுக்கே எங்கம்மா முழுசும் கிராமத்துலேயே வளர்ந்தவங்க கிடையாது. ஏர் ஃபோர்ஸில் வேலை செஞ்ச எங்க தாத்தா கூட கல்கத்தா, நாக்பூர், பஞ்சாப், பெங்களூர் இப்படின்னு இந்தியாவிலேயே பல இடம் போனவங்க தான். எங்க தாத்தாவோட(அம்மாவைப் பெத்த அப்பா) ஊரு தென்னாற்காடு மாவட்டம் திட்டக்குடி தாலுகாவில் இருக்கற ஒரு சின்ன கிராமம். எங்க ஆயாவோட(அம்மாவைப் பெத்த அம்மா) ஊரு சிதம்பரம். அநேகமா இந்த ரெண்டு பகுதிகள்ல எங்கேயோ குழந்தைகளுக்குக் கிராமத்துப் பெண்கள் பாடற பாட்டாத் தான் இருந்திருக்கும். ஏன் இவ்வளவு உறுதியாச் சொல்றேன்னா கண்டிப்பா எங்கம்மா இதையெல்லாம் பஞ்சாப்ல கத்துக்கிட்டிருக்க முடியாது :)

பாடல் 1:
நிலாவ நிலாவ எங்கெங்க போன?
வண்ணாங்கொளத்துக்கு மண்ணள்ளப் போனேன்
மண்ணு யான்?
வீடு கட்ட
வீடு யான்?
புள்ள பெற
புள்ள யான்?
கோரைப் பாய்ல குதிச்சு வெளையாட
தாழம் பாய்ல தவழ்ந்து வெளையாட

அதோ பாரு
உங்க அம்மாவும் அப்பாவும்
கட்டுச்சோறு கட்டிக்கிட்டு
கருவாடு சுட்டுக்கிட்டு
நாயை முன்னால வுட்டு
பூனையைப் பின்னால வுட்டு
அதோ பாரு
அங்க வர்றாங்க...

இதை பாடறவங்க தரையில மல்லாக்கப் படுத்துக்கிட்டு, கால் ரெண்டையும் கோபுரம் மாதிரி(ஆங்கில எழுத்து A மாதிரி) வச்சிக்கிட்டு குழந்தையை கால் மேல சாய்ச்சிக்கிட்டு முன்னேயும் பின்னேயும் ஆட்டிப் பாடற பாட்டு. மேல பாத்தீங்கன்னா "மண்ணு யான்"னு தான் எழுதிருக்கேன். "மண்ணு ஏன்"னு எழுதுனாலோ பாடுனாலோ அந்த ஃபீல் வராது. நாயை முன்னால வுட்டு பூனையைப் பின்னால வுட்டு
அதோ பாரு அங்க வர்றாங்க...ன்னு சொல்லிட்டு மேலே பாக்கனும். அப்போ குழந்தையும் மேல பாக்கும், அப்போ குழந்தைக்கு கிச்சு கிச்சு மூட்டி சிரிக்க வைப்பாங்க.

பாடல் 2:
ஈச்சங்காட்டுக்குப் போயி வாரேன்
வீட்டைப் பாத்துக்க சின்னாயி
பந்த மேல பனங்கா(பலகை) கெடக்குது
அதையும் பாத்துக்க சின்னாயி
ரத்தம் எல்லாம் இங்கே போ
சக்தி எல்லாம் இங்கே வா
கோழி முட்டை பொரிச்சு தரேன்
கோழி கிட்ட சொல்லாதே
வாத்து முட்டை பொரிச்சு தரேன்
வாத்து கிட்ட சொல்லாதே
காக்கா முட்டை பொரிச்சு தரேன்
காக்கா கிட்ட சொல்லாதே...

இந்த பாட்டுக்குன்னு ஒரு தனி ரிதம் இருக்கு. கொஞ்சம் வேகமாப் பாடனும், எதுகை மோனையோட நல்லாருக்கும். குழந்தையை உட்கார வச்சி கால் ரெண்டையும் நீட்டி ரத்தம் "எல்லாம் இங்கே போ சக்தி எல்லாம் இங்கே வா"ன்னு சொல்லும் போது ரெண்டு காலையும் நல்லா நீவி விடுவாங்க. என் பொண்ணுக்கு எங்கம்மா இந்த மாதிரி பண்ணும் போது ரொம்பப் பிடிக்கும். "கோழி முட்டை பொரிச்சு தரேன்
கோழி கிட்ட சொல்லாதே"ன்னு சொல்லிக்கிட்டே கால் விரல்கள்ல நெட்டி முறிப்பாங்க. ரெண்டு கால்லயும் இருக்கற பத்து விரல்களுக்கும் ஒவ்வொரு பறவை பேர் சொல்லுவாங்க. சில சமயம் பத்து பறவை பேர் நியாபகம் வரலைன்னா ஆட்டு முட்டை, யானை முட்டை எல்லாம் கூட பாட்டுல வந்துடும் :)

இன்னொரு விஷயம். வீட்டுல ஒரு சின்ன குழந்தை வந்துடுச்சுன்னு வையுங்களேன். நீங்க இத்தனை நாள் இத்தனை வருஷம் வளர்ந்து பெரியவனானப்போவெல்லாம் உங்களுக்குப் பாக்க கெடைக்காத உங்க அம்மா அப்பாவோட இன்னொரு முகம் உங்களுக்குப் பாக்க கெடைக்கும். உதாரணத்துக்குக் கல்லூரி பேராசிரியரா இருந்து ஓய்வு பெற்ற எங்க அப்பான்னா எனக்கு எப்பவும் ஒரு மரியாதை கலந்த பயம் இருந்துக்கிட்டே இருக்கும். என்னோடயும், என் தம்பியோடயும் சிரிச்சிப் பேசி ஜோக் எல்லாம் அடிப்பாருன்னாலும், தன்னோட பேத்தியைத் தூக்கிக்கிட்டு வாசல்ல நின்னுக்கிட்டு "கா...கா..."ன்னு கத்தி காக்காவைக் காட்டறப்போ அவரு குழந்தையோட குழந்தை ஆகறதைப் பாத்தா எனக்கே கொஞ்சம் ஆச்சரியமா இருக்கு. அதோட தாத்தாக்களுக்கும் பேத்திகளுக்கும் நடுவில் எப்போவும் இந்த விளையாட்டுத் தனங்கள் இருக்கும் போலிருக்கு. எங்கம்மாவோட சின்ன வயசுல அவங்க தாத்தா(அம்மாவைப் பெத்த அப்பா) எங்கம்மாவைப் பாத்து பாட்டு பாடுவாராம்.
"பஞ்சாப் லேடி கொஞ்சம் கஞ்சு இருந்தா தாடி"ன்னு :)

அதே மாதிரி நாம நம்ம பெத்தவங்க கிட்ட பேச முடியாததை பேரக்குழந்தைகள் தாத்தா/பாட்டி வயசுள்ளவங்க கிட்ட சுலபமாப் பேசிடுதுங்க. அதுங்களுக்கு அந்த வயசு வித்தியாசம் எல்லாம் புரியறதில்லை. அவங்க வித்தியாசமா எதாச்சும் பேசுனாலும் பெரியவங்க கண்டுக்கறதில்லை. இதை நானே கண்கூடாப் பாத்துருக்கேன். என்னோட தாத்தா(அம்மாவோட அப்பா) ஏர்ஃபோர்ஸ்லேருந்து ஓய்வு பெற்றதும் பெங்களூர்ல துணிக்கடை வச்சிருந்தாரு. டொம்லூர் பகுதியில் ஒரு சின்னக் கடை தான். அந்த கடைக்குப் பக்கத்துல இருக்கற வீடுகள்லேருந்து சில சின்னக் குழந்தைகள் சாயந்திர வேளைகள்ல எங்க தாத்தா கடைக்கு வந்து வெளையாடும்ங்க. அப்போ நான் காலேஜ் முடிச்சிட்டு வேலைக்குச் சேந்துருந்த சமயம். ஒரு நாள் நானும் தாத்தா கூட கடைக்குப் போயிருந்தேன். ராஷ்மின்னு ஒரு சின்னப் பொண்ணு அடிக்கடி எங்க தாத்தா கடைக்கு வரும். அந்த பொண்ணு கன்னடப் பொண்ணு, பெங்களூர்ல இருக்கறதுனால தமிழ் புரியும்னாலும் தமிழ் பேச வராது. எங்க தாத்தா பல வருஷமா பெங்களூர்ல இருந்தாலும் அவருக்குக் கன்னடம் பேச வராது. இவரு தமிழ்ல கேக்கற கேள்விகளுக்கு அந்தப் பொண்ணு புரிஞ்சிக்கிட்டு கன்னடத்துல பதில் சொல்றதை பாக்கறதுக்கே சுவாரசியமா இருக்கும். ஸ்கூலுக்குப் போனது, போயிட்டு வந்து டிபன் சாப்பிட்டது இதை பத்தி எல்லாம் கேள்வி கேட்டுட்டு எங்க தாத்தா அந்த பொண்ணு ராஷ்மி கிட்ட கேட்ட கேள்வி - "என்னை கட்டிக்கிறியாடி?". அந்த ஆறு வயசு பொண்ணுக்கு அது என்னா புரிஞ்சுதோ தெரியாது. ஆனா அது சொன்ன பதில் "ஐ...நிம் தலே" :)

கிண்டி டைம்ஸ் : GCT நினைவுகள் - Reloaded

"ஹலோ! நான் ஒண்டிபுதூர், கோயமுத்தூர்லேருந்து சாரதா பேசுறேன். நல்லாருக்கீங்களா"னு தொடங்கி படபடனு ஒரு அம்மா நேத்து பெப்சி உமாவோடயும் நடிகர் ஜீவாவோடவும் சன் டிவி உங்கள் சாய்ஸ் நிகழ்ச்சில பேச ஆரம்பிச்சதும், அட ஒண்டிபுதூர்ங்கிற ஊர் பேர நாம எங்கேயோ கேள்வி பட்டிருக்கோமேணு தோணிச்சு. 'கட்' பண்ணா சில வருசத்துக்கு முன்னாடி பால்மணம் மாறாத பையனா இருக்கும் போது(கவனிக்கணும் சில வருசம் தான்) கோயமுத்தூருக்கும் போயி ஒரு வாரம் நம்ம ஆட்டையைப் போட்டது திடீர்னு ஞாபகம் வந்துச்சு. காலேஜ் கொசுவர்த்தி சுருள் சுத்தலாம்னு நெனச்சு கல் தோன்றி மண் தோன்றா காலத்துல 'கிண்டி டைம்ஸ்'னு ஒரு பதிவைத் தொடங்குனதும் ஞாபகத்துக்கு வந்துச்சு. எல்லாரும் உசுப்பேத்தி வுடறாங்களே நாம தான் பெரிய இவுரு('வெண்ரு'னு படிங்க)ஆயிட்டமே, இனிமே கதை எழுதுனா சேப்டர் சேப்டராக் கோர்வையாத் தான் எழுதணும்னு நெனச்சு கிண்டி டைம்ஸைக் கெடப்புல போட்டதும் ஞாபகம் வந்துச்சு. சரிங்க மிஸ்டர் வெண்ரு, கிண்டி டைம்ஸுக்கும் ஒண்டிபுதூருக்கும் என்ன சம்பந்தம்னு கேக்கிறீங்க...அதானே? சம்பந்தம் இருக்குங்களே? கோயம்புத்தூர் இல்லாம நம்ம வாழ்க்கையில அண்ணா யுனிவர்சிடியே இருந்திருக்காது.

ப்ளஸ்2 முடிச்சதும் மொத மொதல்ல நம்ம 'தெறம'ய புரிஞ்சிக்கிட்டு சீட் குடுத்தது கோயமுத்தூர் GCT(Government College of Technology) தான். கொளுத்துற ஜூன் மாச வெயில்ல மெட்ராஸ்லேருந்து கோயமுத்தூர் போனா, ராத்திரி நீலகிரி எக்ஸ்பிரஸ்ல குளுரு பின்னு பின்னுன்னு பின்னுது. 1-C ஒண்டிபுதூர் டு வடவள்ளி போற சேரன் பஸ் தான் அந்த ஊர்ல நம்ம ஆஸ்தான வாகனம். கோயமுத்தூர் ஜங்சன்ல 1-Cயைப் புடிச்சா நேரா லாலி ரோடுங்கிற எடத்துல எறக்கி வுட்டுருவாங். அங்கண எறங்கி கொஞ்சம் முன்ன நடந்தா ஜிசிடி வந்துரும். ஆர்.கே.நாராயணனோட 'மால்குடி டேஸ்' புக்லயும் லாலி ரோடுன்னு ஒரு ரோடு வரும்... ஆனா இந்த சமாச்சாரம் அப்பால தான் தெரிஞ்சுது நமக்கு. ஒரு வேளை ஆர்.கே.நாராயணனுக்குப் பேர் வைக்க ஐடியா கொடுத்த எடமோ? எது எப்படியோ...அந்த எடம் பார்க்க நல்லா அழகாத் தான் இருந்துச்சு. ஜிசிடிக்கு இன்னும் கொஞ்சம் தூரம் தள்ளி தடாகம் ரோட்டுல(அதான்னு நெனக்கிறேன்)தமிழ்நாடு வேளாண்மை பல்கலைக்கழகம். நீ கிழிச்ச கிழிக்கு எங்கே ஒனக்கு இஞ்சினியரிங் சீட் கெடக்கப் போவுதுன்னு எங்க அப்புச்சி பயங்காட்டுனதுல B.Sc(Agri)க்கும் அப்ளை பண்ணி வச்சிருந்தேன். புல் பூண்டுக்கெல்லாம் பாடனிகல் பேரை தெரிஞ்சு வச்சிருந்த ஒரு விவசாய மேதை இஞ்சினியரிங் சீட் கெடச்சதால இப்ப கம்பூயட்டரைக் கட்டி மாரடிக்கிற கூலி வேலை பாத்துக்குனு இருக்காரு.

'சின்னப் பையனாச்சே!' தனியா வூட்டை வுட்டு மொத மொறையா போறானேனு அப்புச்சியும் என்னைய காலேஜ்ல சேத்து வுட அடம்புடிச்சு வர்றாரு(!). நம்மள செண்ட்ரல் ஸ்டேசன்ல வழி அனுப்புறதுக்கு ஒரு பெரிய கூட்டம் வேற. இதுக்கே இப்பிடின்னா நாலு வருசம் படிச்சி முடிச்சிட்டு வந்துருந்தா ஒரு வேளை 'பாட்டி சொல்லைத் தட்டாதே' படம் ரேஞ்சுக்குத் மாலை மரியாதை எல்லாம் செஞ்சு வரவேத்துருப்பாங்களோ என்னவோ? காலேஜ்ல சேர போகும் போது ஒழுங்கு மரியாதையா மூட்டை முடிச்சி எல்லாம் கட்டிக்கிட்டு ஒரேயடியா போயிருக்கலாம். ஆனா காலேஜ் எப்படியிருக்கு, நம்ம பயலுக்கு அங்க வசதியெல்லாம் எப்படி இருக்கும்னு மொதல்ல ஒரு reconaissance survey உட்டுக்கலாம்(நான் சிவில் இஞ்சினியரிங் படிச்சவன்னு நீங்க நம்பணும் இல்லியா...அதுக்குத் தான் இந்த பீட்டரு), அப்புறமா வந்து மூட்டை முடிச்சி கட்டிக்கலாம்னு ஒரு அரிதி பெரும்பான்மை முடிவை அம்ஸும் அப்ஸும் சேந்து எடுத்துட்டாங்க.

அங்கே சுத்து வட்டாரப் பதினெட்டு பட்டியிலயும் நல்ல பேருள்ள காலேஜ் நம்ம ஜிசிடி. கிட்டத்தட்ட அம்பது பர்செண்ட் 'புள்ளங்க' இருந்ததுனால 'கேர்ள்ஸ் காலேஜ் ஆப் டெக்னாலஜி'னு ஒரு பட்டப் பேரு வேற. சரினு அங்கப் போனா சேந்த மூணு நாள்லேயே காலேஜ் ஆரம்பிக்குதுங்கறாங்க. ஆஸ்டல் ரூமை மட்டும் வாங்கிக்கிட்டு ஒடனே திரும்பவும் வண்டியை வுடு மெட்ராஸுக்கு. பையன் கஷ்டப் படக்கூடாதுன்னு நம்மளைப் பெத்தவங்க மூட்டை கட்டுனாங்க பாருங்க நமக்காக...அடடடா இன்னிக்கெல்லாம் சொல்லிக்கிட்டே இருக்கலாம் அதப் பத்தி. நான் கொண்டு போன சாமாஞ் செட்டப் பாத்து பயலுவ எல்லாம் நம்மள ஒரு மார்க்கமாத் தான் பாத்தானுவ. க்ளோசப் டூத்பேஸ்ட் - ஆறு, சிந்தால் சோப் - 4, ரின் சோப் - 6, சன்சில்க் ஷாம்பூ - 3, இது போக தின்றதுக்கு முறுக்கு சீடை, மிச்சரு இத்தியாதி...இப்படின்னு மளிகை கடை லிஸ்ட் தோத்துச்சு போங்க.எதோ அங்க கடைபோடுற லெவலுக்குத் தான் போனேன்.

சீனியர் பயலுங்க ராகிங் எல்லாம் பண்ணுவானுங்கன்னு கேள்வி பட்டிருந்தாலும், ஆஸ்டல்ல போய் சேந்த அன்னிக்கு ஒன்னும் பெருசா நடக்கலை. ஆனா பொழுது விடிஞ்சதும் குலை நடுங்க வச்ச ஒரு சேதி என்னன்னா அதுக்கு முத நாள் ராத்திரி ரெண்டு எமகாதக சீனியருங்க ஃபர்ஸ்ட் இயர் ஆஸ்டல் டிரெய்னேஜ் பைப்பைப் புடிச்சு ரெண்டு மாறி மாங்கு மான்குன்னு ஏறி ஜன்னல் கம்பியைப் புடிச்சு வெளியில் தொங்கிட்டு பச்ச புள்ளங்களை ராகிங் பண்ணிருக்கானுவங்கிறது. அதோட அந்நியன் மாதிரி இதே கதி தான் எல்லாருக்கும்னு வார்னிங் வேற குடுத்துட்டுப் போயிருந்தானுவ. சீனியர் பசங்கக் கிட்டேருந்து காப்பாத்தறதுக்காகப் பட்டியில அடைச்ச ஆடுங்களைத் தெறந்து வுடற மாதிரி காலைல எட்டு மணிக்கு ஆஸ்டல் வாச்மேன் பிகில் அடிச்சி கூப்பிடுவாரு...அதுக்கு முன்னாடி யாரும் வெளியே போவ முடியாது. ஃபர்ஸ்ட் இயருங்கிறதால நாங்களும் சொன்ன பேச்சையெல்லாம் கேட்டுக்கிட்டு வாச்மேன் பிகிலே கதின்னு கெடந்தோம்.

மொத நாள் க்ளாஸ்லே எல்லாரும் அவுங்க அவுங்க ஊரு பேரையெல்லாம் சொல்றாங்க. ஒரு பய சத்தியமங்கலம்ங்கிறான், ஒரு புள்ள சிறுமுகைங்குது இன்னொரு பய பண்ணாரி கேம்ப்ங்கிறான்...அப்ப தான் வீரப்பன் சிறுமுகைல ரெண்டே ரெண்டு எளநி சீவிருந்தாரு...என்னடா படிக்கிற பயலுகளும் வீரப்பனுக்கு மாமன் மச்சான் மொறயா இருப்பானுங்க போலிருக்கேனு நெனச்சிக்கிட்டு ஒக்காந்திருக்கும் போதே வாத்தியார் ஒரு பையனை எழுப்பறாரு...'தம்பி நீ மெட்ராசா' அப்டீங்கறாரு. அவனும் ஆமாங்கையாங்கிறான். எப்பிடிரா சரியா சொல்றாருன்னு யோசிக்கும் போதே 'காலேஜ் மொத நாளே டீ சர்ட்டும் ஸ்போர்ட்ஸ் ஷூ மாட்டிட்டு வந்துருக்கியே! அத வச்சு சொன்னேன். தம்பி நீங்கல்லாம் ப்ரொபஷனல் கோர்ஸ் படிக்கிற பசங்க...இந்த படிப்புக்குன்னு ஒரு மதிப்பு மரியாதை இருக்கு. அதை புரிஞ்சு நடந்துக்குங்க' அப்பிடீங்கறாரு. ஆஹா! இந்த ஊர்ல ஆட்டம் ஆடுனா நம்மளைக் குத்தி உக்கார வச்சுடுவாங்க போலிருக்கே...நம்ம அப்புச்சி தீர்க்கதரிசி தான்...ஒரு வாத்தியார் எப்பிடி யோசிப்பாருன்னு தெரிஞ்சு தான் நமக்கு எப்பிடி உடுத்தணும் எப்பிடி நடக்கணும்னு சொல்லி அனுப்பிச்சிருக்காரு. இதெல்லாம் காலேஜ் வாத்தியார் புள்ளயா இருக்கறதோட பலன்னு நெனச்சிக்கிட்டேன்.

என்னிக்குடா நம்ம கைல மாட்டுவானுங்கன்னு ரெண்டு நாள் பொறத்துப் பொறுத்து பாத்த பைப் ஏற முடியாத சீனியர் பசங்க கிளாஸ் ரூமுக்கு வாச்மேன் பின்னாடி வரிசையா போறதப் பாத்துட்டு 'போங்கடி போங்க...இன்னும் எத்தனை நாளைக்கு இந்த பிகில் வேலையெல்லாம் நடக்குதுன்னு நாங்களும் பாக்கறோம்'னு நாங்க போகும் போது சவுண்டு வுட ஆரம்பிச்சிட்டானுங்க. என்னத்தப் பண்றது...நாம ஃபர்ஸ்ட் இயரா பொறந்த பாவத்துக்கு இந்தப் பேச்செல்லாம் கேட்க வேண்டியிருக்கு, ராகிங்ல நாம மாட்டாத வரைக்கும் எல்லாம் சரி தான்னு நம்பி... கொஞ்சூண்டு சந்தோஷப் பட்டதுக்கு வேட்டு வச்சாரு ஒரு சாமியாரு...

(டிஸ்கி : இது மார்ச் 24, 2006 அன்னிக்கு ஏற்கனவே பதிப்பிச்ச பதிவு தான். நினைவுகளைத் தொடரலாம்னு திரும்பவும் இன்னிக்கு பப்ளிஷ் செஞ்சிருக்கேன்)

அபி அப்பா ஒரு நிஷ்கலங்கன்

இது இரு நபர்கள் கூகிள் டாக்கில் தனியாக பேசிக் கொண்டதை பொதுவில் வைத்து அம்பலப்படுத்தும் ஒரு Scoop பதிவு. அந்த இரு நபர்கள் - நான் கைப்புள்ள மற்றும் நீங்கள் எல்லாரும் அறிந்த மாயவரம் ஷேக் அபி அல்-அப்பா. நாங்கள் இருவரும் தனிமையில் பேசிக் கொண்டதைப் படித்து விட்டு உங்களை நீதி சொல்லுமாறு அழைக்கிறேன். யார் பக்கம் தவறு இருக்கிறது, யார் தவறிழைத்தது, யாருக்கு நீதி கிடைக்க வேண்டும் என்று நீங்கள் தான் சொல்ல வேண்டும் என்று மிகத் தாழ்மையுடன் மன்றாடிக் கேட்டுக் கொள்கிறேன்.

அபி அப்பாவுடன் எனக்கு ஆயிரம் மோதல்களும், வருத்தங்களும் இருந்தாலும், இன்று பிறந்த நாள் கொண்டாடும் அவருடைய இளைய மகன் நடராஜுக்கு என்னுடைய இனிய பிறந்தநாள் வாழ்த்துகளைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன். "நட்டு கண்ணா, வளர்ந்து படிச்சி பெரியவனாய் எல்லா விஷயத்துக்கும் அப்பாவை ஃபாலோ பண்ணு, ஆனா சாட் பண்ணற விஷயத்துல மட்டும் அவரை ஃபாலோ பண்ணாதே, அவரு கிட்ட சாட் செய்யவும் கத்துக்காதே."

எல்லாத்துக்கும் முன்னாடி ஒரு விஷயம். கீழே இருக்கற படங்களைப் பாருங்க. இந்த படங்களைப் பாத்து தெளிவடையறது Scoop புரியறதுக்கு மிக அவசியம்.


மேலே உள்ள படத்தில் இருப்பவர் தான் பிரபல கடம் வித்வான் திரு.விக்கு வினாயக்ராம் அவர்கள். இவரிடம் தான் என் தம்பி மிருதங்கம் கற்றுக் கொண்டான். விநாயக்ராம் அவர்கள் தான் என் தம்பியோட 'குரு'ன்னும் சொல்லலாம்:)


இவர் திரு.V.செல்வகணேஷ் - திரு.வினாயக்ராம் அவர்களின் மூத்த மகன். இவர் கஞ்சீரா வித்வான். ஏ.ஆர்.ரகுமான் உடன் சில திரைப்படங்களில் பணிபுரிந்து இருக்கிறார். "வெண்ணிலா கபடிகுழு" திரைப்படத்தின் இசையமைப்பாளர் இவர்.


இவர் திரைப்படப் பின்னனி பாடகர் - திரு.மாணிக்க விநாயகம். பல பிரபல திரைப்படப் பாடல்களைப் பாடியுள்ளார்.

எனக்கும் அபி அப்பாவுக்கும் நடந்த சாட் உரையாடலை அப்படியே காப்பி-பேஸ்ட் செஞ்சி போட்டிருக்கேன். இந்த மாதிரி Scoop நடத்த வேண்டி வரும் என்று நான் நினைக்கலை. தெரிஞ்சிருந்தால் நானும் கொஞ்சம் தெளிவா தமிழ்லேயே தட்டச்சியிருப்பேன். கீழே இருக்கற சாட் உரையாடல்ல அபிஅப்பா தமிழ்லயும் நான் தங்கிலிஷ்லயும் தட்டச்சியிருக்கோம். நல்லா கவனமாப் படிச்சி ஒரு நியாயமான தீர்ப்பைச் சொல்லுங்க.

கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி அபிஅப்பா நட்டுமுட்டுஅப்படின்னு ஒரு பதிவு போட்டாரு. அதுல அவரு கல்யாணத்துக்கு சாக்ஸபோன் இசை கலைஞர் கதிரி கோபால்நாத் வந்திருந்ததாக எழுதியிருந்தார். அதுக்கப்புறம் நான் அவரைச் சாட்ல புடிச்சேன். இனி மேல படிங்க.

me: unga kalyanathukku Kadri vandhaaraa
?

அபி அப்பா: அது 3 நாள் கல்யாணம்

me: ok

அபி அப்பா: முதல் நாள் திருவிழா ஜெய்சங்கர் வலையபட்டி கச்சேரி

me: hmm

அபி அப்பா: இரண்டாவது நாள் சிவமணி ஏ கே பி கச்சேரி

me:Drums Sivamaniyaa?

அபி அப்பா: என் ரிஷப்ஷனுக்கு தான் கத்ரி சாக்ஸ். கன்யாகுமரி வயலிம். வினாயக்ராம் கடம், பெங்ககூர் ராசசேகர் மோர்சிங், தவில் ஏ கே பி
ஆமாம் டிரம்ஸ் சிவமணி அப்ப இப்ப போல பேமஸ் இல்லை

me:Vinayakram dhaan en Thambiyoda Guru

அபி அப்பா: அட

me: aamaa

அபி அப்பா: என் கல்யாணத்துக்காகவே ஜெர்மன்ல இருந்து அவரும் பழனிவேலும் அவரும் கன்யாகுமரியும் வந்தாங்க

me: enna romba neramaa typing???
oho
unga kudumbam isai kudumbamaa?

அபி அப்பா: ஒரு கையால டைப்பிங்

me: oh
ennachu innoru kaile?

அபி அப்பா: தூங்கிட்டு இருக்கேன்

me: innoru kaiyaale thoongareengalaa? :-o

அபி அப்பா: ஒருக்களிச்சு படுத்து கிட்டு ஒரு பக்கமா டைப்புரேன்

me: hmmm
Vennila Kabadi Kuzhunnu oru padam vandhuchu theriyumaa?

அபி அப்பா: நான் வேலைக்கு போயே 10 நநள் ஆச்சே

me: hmmm
Vennila Kabadi Kuzhunnu oru padam vandhuchu theriyumaa?

அபி அப்பா: வெண்ணிலா கபடி குழு நான் ரசித்து பார்த்த படம்

me: andha padathoda music director...
V.Selvaganesh Vinayakram Siroda paiyan

அபி அப்பா: விஜை ஆண்டணியா

me: illai
V.Selvaganesh

அபி அப்பா: ஒ

me: aamaa

அபி அப்பா: சரி
அவருக்கு என்ன ஆச்சு

me: aiyo
avaru Vinayakramoda paiyan
ippo puriyudhaa?

அபி அப்பா: என் மனைவிய தான் கேட்கனும்

me: aiyoooooooooooooo
saami kolreengale ippadi

அபி அப்பா: என் கல்யானத்து அப்ப கனேசன்னு ஒருத்தன் இருந்தான்

me: V.Selvaganesh Vinayakramoda paiyannu ungalukku naan sollaren
ungalai kekkalai

அபி அப்பா: சின்ன பய

me: Ganesan yaaru Vinayakram troupelayaa?

அபி அப்பா: இருங்க கேக்குறேன்
2 நிமிஷம்

அபி அப்பா: கனேசன் தான் செல்வகனேஷாம்

me: illeenga
naan ungaloda chatle pesi mandai kaainjadhai blogle podanum pola
appo dhaan neenga sari paduveenga
:(

அபி அப்பா: என்னாது
வழுவூர் ராமையா பிள்ளைக்கு 4 பையன்

me: aiyoooooo
vitrunga
naan thappu pannitten

அபி அப்பா: இதிலே கடைசி பையன் வழுவூர் மாணிக்க வினாயகம்

me: sari
avarkkum Vinayakramukkum enna sambandham?

அபி அப்பா: முதல் பையன் பேர் வழுவூர் சாம்ராஜ்
இரண்டாவது பையன் பேர் குரு
மாணிக்க வினாயகம் 4 வது பையன்

me: neenga sonnadhai ellam blogle podalaamaa?

அபி அப்பா: வேண்டாம்

me: sooda vyaparam aavum unga perai solli copy paste pannaa
en venaam?

அபி அப்பா: குரு IOBல மேனேஜர்
செத்து போயாச்சு
சாம்ராஜ்ம் செத்து போயாச்சு

me: hmm

அபி அப்பா:இப்ப இருப்பது மாணிக்க வினாயகம் மட்டும் தான்

me: neenga aarambathule Vinayakram pathi sonneenga

அபி அப்பா:வழுவூர் ராமையா பிள்ளை பிரபல பரத நாட்டிய கலைஞர்

me: aamaa Padminiyoda Guru
Nattiya Peroli

அபி அப்பா:ஆமாம் ஆமாம்
வைஜெயந்திமாலாவுக்கும் கூட

me: naan Vinayakram pathi sonnadhai padicheengalaa illaiyaa?

அபி அப்பா:அந்த கணேசனா இருக்கலாம்ன்னு என் வீட்டிலே கிருஷ்ணா சொன்னது
மத்தபடி எனக்கு டேடெய்ல் தரியலைன்னு தான் சொன்னேனே

me: //மத்தபடி எனக்கு டேடெய்ல் தரியலைன்னு தான் சொன்னேனே// idhu varai sollalai :(
nalla mandai kaaya vechitteenga
naan sonnadhai neenga note panneengalaa illaiyaane enakku idhu varaikkum theriyalai

அபி அப்பா:அய்யோ எழுந்துட்டேன்
இப்ப சொல்லுங்க

me: sari vidunga freeyaa
:(
naan idhai postaa podaren
appo paathu purinjikkanga
sariyaa?

me: எனக்கு மண்டை காய்ஞ்சிடுச்சு :)

அபி அப்பா: இப்ப ஆரம்பம் முதல் கேளுங்க

me: naan onnum kekkalai

அபி அப்பா: இல்லை நான் முழிச்சாச்சு
கேளுங்க

me: naan kekka varalai
naan unga kitte solla vandhen
unga Kalyanathukku Vinayakram vandharunnu sonneenga illai?

அபி அப்பா: அவரு தான் மாசம் ஒரு தடவை வருவாரே

me: hmmm :(

படிச்சீங்களா? இப்போ நீங்களே சொல்லுங்க. வினாயக்ராம்னு முதல் வரில இவர் சொல்லிட்டு, அவரைப் பத்தி நான் பேசும் போது இவரு மாணிக்கவிநாயகத்தைப் பத்திப் பேசியிருக்காரு. அதோட நான் பேசுனதுக்கு எதுக்குமே பதில் இல்லை. இதுலேருந்து என்னா தெரியுதுன்னா அபி அப்பாவுக்குத் தூக்கத்துல சாட் செய்யற வியாதி இருக்குன்னு. இவரை என்ன பண்ணலாம்னு சொல்லுங்க. ஒரு விஷயம் சொல்லப் போய நான் மண்டை காய்ஞ்ச அனுபவத்தைப் படிச்சா உங்களுக்கே பாவமா இல்லியா? ஒரு நேர்மையான நியாயமான தீர்ப்பாச் சொல்லுங்க. Scoopனு போட்டாலும் பல்பு வாங்குனது என்னமோ நான் தான்.

(டிஸ்கி: பதிவுக்கும் தலைப்புக்கும் என்ன தொடர்புன்னா கேக்கறீங்க? யாருக்குத் தெரியும்? அபி அப்பாவை இணைச்சு புதுசா வந்த மலையாளப் படப் பேருல தலைப்பு வச்சாலும் சூடா வியாபாரம் ஆகும்னு ஒரு நம்பிக்கை தான்)

32 கேள்விகளும் 32 பதில்களும்

பாலாஜி கோர்த்து விட்ட 32 கேள்விகளும்-பதில்களும் சங்கிலித் தொடரில் நானும் சேர்ந்துட்டேன்.

1. உங்களுக்கு ஏன் இந்தப் பெயர் வந்தது? உங்களுக்கு உங்க பெயர் பிடிக்குமா?
என்னோட பேரு அசரீரி வச்ச பேராம். எனக்கு நாகராஜன்னு தான் பேரு வைக்கிறதா இருந்தாங்களாம். எங்க தாத்தா பெங்களூர் சிட்டி இரயில்வே நிலையம் கிட்ட நடந்து போய்க்கிட்டிருக்கறப்போ யாரோ பின்னாலிலிருந்து மோகன்ராஜ் மோகன்ராஜ்னு கூப்பிட்ட குரல் கேட்டுச்சாம். 'மோ' என்கிற எழுத்து என் நட்சத்திர படியும் சரியாக அமைஞ்சதாலயும் அந்த பேரையே வச்சிட்டாங்கங்கிறது வரலாறு. என் பேர் எனக்குப் பிடிக்கும்.

2. உங்களுக்கு உங்க கையெழுத்து பிடிக்குமா?
பிடிக்கும். ஆனால் இப்போ இருக்கும் கையெழுத்து முன்பு போல தெளிவா திருத்தமா இருக்கறதில்லை.

3. கடைசியாக அழுதது எப்போது?
ஆண்கள்னா இப்படித் தான் இருக்கனும்னு இந்த பாழும் சமூகம் போட்டிருக்கற கட்டுப்பாடுகள்ல முக்கியமானதொரு முள்வேலி - ஆண்களின் அழுகை மறுப்பு. ஆணாப் பொறந்தா எந்த விஷயத்துக்கும் கலங்காம இருக்கனும்னு ஒரு stereotype பல காலமா நிலவிக்கிட்டிருக்கு. ஒரு ஆண் அழுதா "எப்படி பொம்பள புள்ள மாதிரி அழறான் பாரு"ன்னு கேலி பண்ணற நிலை தான் இன்னும் இருக்கு. பெண்களுக்கு நிகரா ஆண்கள் Facial, bleaching, manicure, pedicure எல்லாம் பண்ணிக்க அனுமதிக்கிற சமூகத்துல பெண்களைப் போல ஆண்களுக்கும் சங்கோஜமில்லாம அழ சம உரிமை வேணும். எல்லா நேரத்துலயும் "எதுக்கும் கண்கலங்காத ஆம்பளை சிங்கம்" இமேஜை மெயிண்டேன் பண்ணறது ரொம்ப கஷ்டம். ஆணா இருந்தாலும், பெண்ணா இருந்தாலும் மனசுல ஈரம் உள்ளவங்களுக்கு அழுகை வரும், அதை கட்டுப்படுத்தப் படாது. கட்டுப்படுத்த தடையும் விதிக்கப் படாது.

இப்பெல்லாம் உறவுகள், உணர்ச்சிகள் இந்த மாதிரி விஷயங்கள் பத்தி புரியறதுனால டக் டக்குன்னு கண்ணு கலங்கிடுது. குறிப்பா சினிமாவுல எதாவது ஒரு காட்சி ஒன்றிப் போய் பார்க்கும் போது என்னையும் அறியாம அழுகை வந்துடும். நிஜ வாழ்க்கையில அக்கம பக்கம் மக்கள் இருக்கறாங்கங்கிற ப்ரக்ஞை இருக்கறதுனால பொதுல அழறது கொஞ்சம் கம்மி தான். "சக் தே இந்தியா" படம் பார்க்கும் போது இந்திய டீம் ஹாக்கி மேட்ச் ஜெயிக்கிற மாதிரி காட்சி வரும் போது சந்தோஷத்துல அழுதேன். "தாரே ஜமீன் பர்" படம் பாக்கும் போது அந்த சின்னப் பையனை ஹாஸ்டல்ல அவங்க அம்மா-அப்பா விட்டுட்டுப் போகும் போது வரும் அம்மா பாட்டு பாத்து அழுதிருக்கேன். அந்த மாதிரி சமயங்கள்ல எல்லாம் தங்கமணி என் பக்கம் திரும்பி பாப்பாங்க நான் அழறேனா இல்லையான்னு, நானும் சட்னு கைக்குட்டையை எடுத்து கண்ணைத் தொடைச்சிக்குவேன். இதை விளக்குறதுக்காகத் தான் மேல ஒரு பேராக்ராஃப் "சமூகத்தை" சாடிருக்கோம்:) கடைசியா அழுதது பசங்க படம் பார்க்கும் போது. அடிபட்ட ஜீவாவை அவங்க ஆசிரியர் தூக்கிட்டு ஓடி வர்ற மாதிரி இருக்கற காட்சியைப் பார்த்து அழுதேன். 32 கேள்விகள்லேயே எனக்கு பிடிச்ச கேள்வி இது தான் :)

4. பிடித்த மதிய உணவு?
கீரை சாம்பாரும், உருளைக்கிழங்கு வறுவலும்.

5. நீங்கள் வேறு யாராவதாக இருந்தால் உங்களோட நட்பு வச்சுக்குவீங்களா ?
வச்சுக்குவேன். துஷ்டனைக் கண்டாத் தாங்க தூர விலகனும் :)

6. கடல்ல குளிக்கப் பிடிக்குமா? அருவியில குளிக்கப் பிடிக்குமா?
ரெண்டுத்துலயும் இது வரை குளிச்சதில்லை. அதனால இதுக்குப் பதில் சரியாத் தெரியாது. ஷவர்ல குளிக்க ரொம்பப் பிடிக்கும், அருவி ஒரு பெரிய சைஸ் ஷவர்ங்கிறதால அருவில குளிச்சாலும் அது பிடிக்கும்னு தான் நெனைக்கிறேன். சென்னையில கடல்ல குளிக்கிறதைப் பத்தி நெனச்சி கூட பாக்க முடியல. காலை ஏழு மணிக்கு முன்னாடி என்னிக்காச்சும் கடற்கரைக்குப் போய் பாத்தா அதுக்கான காரணம் என்னன்னு புரியும். கங்கையில் ஹரித்வாரில் ரெண்டு வாட்டி குளிச்சிருக்கேன். சுட்டெரிக்கும் வெயிலிலும் சில்லிடும் ஐஸ் தண்ணியில் குளிச்சிட்டு எழுந்தால் கிடைக்கும் புத்துணர்ச்சியை வார்த்தைகளில் சொல்றது கடினம்.

7. ஒருவரைப் பார்க்கும்போது முதலில் எதைக் கவனிப்பீர்கள்?
ஒருவரைப் பார்க்கும் போது எதையும் கவனிப்பதில்லை. ஒருவரிடம் பழகும் போது அவர் பேச்சிலுள்ள நேர்மையைக் கவனிப்பேன்.

8. உங்க கிட்ட உங்களுக்குப் பிடிச்ச விஷயம் என்ன? பிடிக்காத விஷயம் என்ன?
எந்தச் செய்லையும் கவனமாகப் பார்த்து பார்த்து திட்டமிட்டு செய்யும் குணம். அப்படிச் செய்தும் அதற்குண்டான பலன் கிடைக்காது போகும் போது ஏற்படும் ஏமாற்றத்தை எளிதில் தாங்க முடியாது இருத்தல் பிடிக்காத விஷயம்.

9. உங்க சரி பாதி கிட்ட உங்களுக்கு பிடித்த பிடிக்காத விசயம் எது?
மனதில் ஏற்படும் கோபத்தை ஓரிரு நாட்களுக்கு மேல் நீட்டிக்காதது. மனைவி கிட்ட பிடிக்காததுன்னு எதாவது இருக்க முடியுமா? இந்த கேள்வியே தப்பாச்சே:) மனைவி கிட்ட எல்லா விஷயங்களுமே பிடிச்சது தான். கொஞ்சம் கம்மியா பிடிச்ச விஷயம்னு சொல்லனும்னா வேணா அவங்க விஜய் ரசிகையா இருக்கறதைச் சொல்லலாம் :)

10. இப்போ யார் பக்கத்துல இல்லாம போனதுக்கு வருந்துகிறீர்கள்?
அப்படி எதுவும் இல்லை

11. இதை எழுதும் போது என்ன வர்ண ஆடை அணிந்து உள்ளீர்கள்?
இளநீல கலர் சட்டையும், கருநீல கலர் கால்சட்டையும் - quarter pant இல்லை full pant தான் :)

12. என்ன பார்த்து/கேட்டுக் கொண்டு இருக்குறீங்க?
வெட்டிப்பயல் எழுதிருக்கற 32 கேள்விகளுக்கான பதில்களை. மெட்டி படத்துலேருந்து "மெட்டி ஒலி காற்றோடு என் நெஞ்சைத் தாலாட்ட" பாட்டு கேட்டுக்கிட்டு இருக்கேன்.

13. வர்ணப் பேனாக்களாக உங்களை மாற்றினால் என்ன வர்ணமாக உங்களுக்கு ஆசை?
மஞ்சள். எனக்கு பிடிச்ச வண்ணம்.

14. பிடித்த மணம்?
அர்ச்சனாவைக் குளிப்பாட்டி முடிக்கும் போது கடைசியில் "Johnsons Baby Cologne" கலந்து தண்ணீர் ஊற்றி குளிப்பாட்டுவார்கள். அதற்குப் பின் உடை உடுத்தி, நெத்திக்குப் பொட்டு வைத்த பின்னர் அவளைத் தூக்கி உச்சி முகரும் போது பேபி பவுடரும் கலோனும் கலந்து வரும் அந்த நறுமணம்.

15. உங்களுக்கு இதை அனுப்பிய பதிவரின் பதிவுகளில் உங்களுக்குப் பிடித்த பதிவு?
ஒரு பதிவுன்னு சொல்றது கஷ்டம். பாலாஜியோட பல பதிவுகள் பிடிக்கும். அவருடைய சிறுகதைகளில் நம்மை நாமே தொடர்பு படுத்திப் பார்த்துக் கொள்ளக் கூடிய மாதிரி சில விஷயங்களைச் சொல்லியிருப்பார். அது தான் கதையோட முடிவு சந்தோஷமா இருந்தாலும், சோகமா இருந்தாலும் படிக்கிறவங்களுக்கு மனசுக்கு நெருக்கமாப் பட வைக்குதுங்கிறது என்னோட எண்ணம். உதாரணத்துக்குச் சொல்லனும்னா அவர் சமீபத்தில் எழுதிய குட்டிப் பாப்பா சிறுகதையில் கீழ்கண்ட இவ்வரிகள்.

"அவசரத்திற்கு நண்பர்களிடமிருந்து கடன் வாங்கலாம். வேலை தேடும் போது நண்பர்களுக்கு நான் கணக்குப் பார்க்காமல் செலவு செய்திருக்கிறேன். ஒருத்தராவது உதவாமலா போய்விடுவார்கள். என் மனதில் உள்ள பயம் தீபாவிற்கு தெரியக்கூடாது என்பதில் உறுதியாக இருந்தேன். "

16. நீங்க அழைக்கப் போகும் பதிவரிடம் உங்களுக்கு பிடித்த விஷயம். அவரை அழைக்கக் காரணம் என்ன?
கப்பி
ராயல்
நான் ஆதவன்
- ரொம்ப நாளா மூனு பேரும் எதுவும் எழுதலை, அது தான் காரணம். முதல் ரெண்டு பேரை ஏற்கனவே வெட்டிப்பயல் கூப்பிட்டுட்டதுன்னால என்னைத் தனியா திட்ட மாட்டாங்கன்னு ஒரு நம்பிக்கை.

நான் ஆதவன் - நீங்க மட்டும் வேணும்னா திட்டறதுன்னா திட்டிக்குங்க :)

17. பிடித்த விளையாட்டு?
நான் விளையாடுவதென்றால் - Scrabble. பிறர் விளையாடுவதென்றால் - கிரிக்கெட், ஹாக்கி :)

18. கண்ணாடி அணிபவரா?
ஆமாம்

19. எப்படிப்பட்ட திரைப்படம் பிடிக்கும்?
காமெடி, அதிக பில்டப் இல்லாத படங்கள்

20. கடைசியாகப் பார்த்த படம்?
பசங்க.

21. பிடித்த பருவ காலம் எது?
வசந்த காலம். சென்னையில் பார்த்தது இல்லை. புதுதில்லியில் பார்த்திருக்கேன். குளிர்காலம் முடிந்து பிப்ரவரி-மார்ச் மாதங்கள் நல்ல தட்பவெப்ப நிலையோடு மிகவும் ரசிக்கும்படியாக இருக்கும்.

22. என்ன புத்தகம் படித்துக் கொண்டு இருக்கீங்க?
இப்போதைக்கு எதுவும் இல்லை. உண்மையைச் சொல்லனும்னா பலகாலமாக எதுவும் இல்லை. நேரம் கெடைக்கும் போது, ப்ளாக் மட்டும் தான் படிக்கிறது.

23. உங்கள் டெஸ்க்டாப்ல் இருக்கும் படத்தை எத்தனை நாளுக்கு ஒரு நாள் மாற்றுவீர்கள்?
அப்படி எல்லாம் எதுவும் வரைமுறை இல்லை. தோன்றும் போது மாற்றுவேன்.

24. பிடித்த சத்தம்? பிடிக்காத சத்தம்?
சமீபகாலமாகப் பிடித்த சத்தம் என் பத்து மாத மகள் "ஏய் ஏய்" என்று பேச முயலும் சத்தம். பிடிக்காதது குழந்தையின் தூக்கத்தைக் கலைக்கும் அனைத்து சத்தங்களும்.

25. வீட்டை விட்டு நீங்கள் சென்ற அதிக பட்ச தொலைவு?
புசான் - Busan(தென் கொரியா)

26. உங்களுக்கு ஏதாவது தனித் திறமை இருக்கிறதா?
இருக்கிறதுலயே ரொம்ப சில்லறைத் தனமான, சப்பைத் தனமான சில விஷயங்களைக் கூட மிகவும் கூர்ந்து கவனிப்பது, அதை பல காலம் வரை நினைவில் நிறுத்திக் கொள்வது. அதனால இதுவரை எந்த பயனும் இது வரை விளைந்ததில்லை என்று தெரிந்துள்ள போதும்.

27. உங்களால் ஏற்றுக் கொள்ள முடியாத ஒரு விஷயம்?
எனக்கு நல்லது நடக்கும் போது "எனக்கு மட்டும் இதெல்லாம் ஏன் நடக்குது" என்று கேளாத மனது, தீயது நடக்கும் போது மட்டும் "எனக்கு மட்டும் இதெல்லாம் ஏன் நடக்குது" என்று கேட்கத் துணிவது.

28. உங்களுக்கு உள்ளே இருக்கும் சாத்தான்?
மனம்

மனது ஒன்று இருக்கிறதே எனது என்று தவிக்கிறதே
எனது மனம் அழிந்திடவே அருள் புரிவாய் அருள் புரிவாய்

29. உங்களுக்குப் பிடித்த சுற்றுலா தலம்?
மலை சார்ந்த சுற்றுலா தலங்கள் பிடிக்கும் - ஊட்டி மட்டும் தான் போயிருக்கேன். அதனால அது பிடிக்கும்.

30. எப்படி இருக்கணும்னு ஆசை?
இது வரை இருந்தது rat raceஇல் ஓடும் billions of ratsஇல் நானும் ஒரு rat ஆக. அதனால போறதுக்குள்ள சமூகத்துக்கு எந்த வகையிலாவது பயனுள்ளவனா இருந்துட்டுப் போகனும்னு ஒரு எண்ணம் இருக்கு.

31. மனைவி இல்லாமல் செய்ய விரும்பும் ஒரே காரியம்?
மனைவிக்குத் தெரியாமல், கடைசி நேரம் வரை ரகசியங்களைக் காப்பாற்றி சர்ப்ரைஸ்கள் கொடுப்பது, ஆச்சரியப்படுத்துவது.

32. வாழ்வு பற்றி ஒரு வரி சொல்லுங்க?
And in the end, it's not the years in your life that count. It's the life in your years. இது நான் சொல்லலை, ஆபிரகாம் லிங்கன் சொன்னது. இந்த கேள்விக்கு நெஞ்சை நக்குற மாதிரி எதாவது பதில் சொல்லனும்ங்கிறதுக்காக கூகிளில் தேடிக் கண்டுபிடிச்சேன். இந்த கேள்வி பதில் மூலமா புதுசா தெரிஞ்சிக்கிட்ட ஒரு விஷயம் இது. அதுக்காக பாலாஜிக்கு நன்றி சொல்லிக்கிறேன்.

I love Life

"எங்களை எல்லாம் ஃபோட்டோ புடிக்க மாட்டீங்களா"ன்னு கேட்டுக்கிட்டே ஒரு பெரியவர் என்கிட்டே வந்தாரு. ஜூலை மாசம் 2008ல வெண்பா வாத்தியார் ஒளி ஓவியர் ஜீவ்ஸ் அண்ணாச்சியின் ஆசிர்வாதத்தோட வாங்கிய என்னுடைய புது Panasonic கேமராவை எடுத்துக்கிட்டு நீலாங்கரை கடற்கரைக்குப் போயிருந்தேன். அப்போ கடல், கடலலைகள், நண்டுகள் இவைகளை எல்லாம் புகைப்படம் எடுத்துட்டு அலுத்துப் போய், பக்கத்துல இருந்த மீனவர் குப்பம் வழியா அப்படியே நடந்து போய்க்கிட்டிருந்தேன். கையில கேமரா இருந்ததை பாத்ததும் சின்னப் பசங்க எல்லாம் என்னை சுத்திக்கிட்டு "அண்ணா ஃபோட்டோ எடுணா"ன்னு கேட்டாங்க. நானும் அவங்களை ஃபோட்டோ எடுத்துட்டு கேமராவோட LCD திரையில நான் அவங்களை எடுத்த புகைப்படங்களைக் காட்டுனேன், அவங்களுக்கு ஒரு சந்தோஷம். எனக்கும் ஒரு சந்தோஷம். அப்போ தான் அந்த பெரியவர் என்னைப் பாத்து மேல சொல்லிருக்கற மாதிரி கேட்டாரு. ரோட்டுல போற வர்றவங்களை "உங்களை ஒரு ஃபோட்டோ எடுத்துக்கட்டுமா"ன்னு கேட்கற தைரியம் எனக்கு எப்போவும் இருந்ததில்லை. கேக்கறவங்க என்ன சொல்லுவாங்களோன்னு கூச்சமாவே இருக்கும். ஆனா ஒரு பெரியவர் சின்னப்பசங்களுக்கு நிகரா, தானாவே வந்து தன்னை படம் எடுக்கச் சொல்லிக் கேட்டதும் எனக்கு கொஞ்சம் ஆச்சரியமாத் தான் இருந்துச்சு.

அந்த பெரியவரைச் சில படங்கள் எடுத்து, அந்த படங்களை அவருக்கும் LCD திரையில் காண்பிச்சிட்டு வீட்டுக்கு வந்துட்டேன். அப்படங்களைக் கணினியில் தரவிறக்கம் செய்து பாத்த போது, அவர் மெல்லிதாகச் சிரிப்பது போல எனக்கு பட்டது. ஒரு வித நம்பிக்கையை வெளிப்படுத்தும் புன்னகையைப் போல எனக்கு பட்டது. அந்த படம் உங்கள் பார்வைக்கு.


ஒரு இந்திப் பாடலும் நினைவுக்கு வந்துச்சு. ஆழமான வரிகளைக் கொண்ட இதமான மெட்டினைக் கொண்ட அந்த பாடல் கீழே. என்னால் எவ்வளவு முடியுமோ அந்தளவுக்குத் தமிழில் மொழிபெயர்த்துள்ளேன். ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு, இணையத்தில் இருந்து எடுக்கப் பட்டது.

படம் : ஹர்ஜாயி(1982)
பாடல் : நிடா ஃபஸ்லி
இசை : R.D.பர்மன்
பாடியது : கிஷோர் குமார்

Kabhi palkon pe aansoo hain
Kabhi lab pe shikaayat hai
Magar aye zindagi phir bhi
Mujhe tujhse mohabbat hai

விழியோரங்களில் சில நேரங்களில் கண்ணீர் துளிகள்
உதட்டோரங்களில் சில நேரங்களில் வருத்தப் பேச்சுகள்
இவையெல்லாம் நீ எனக்கு தந்தாலும் வாழ்க்கையே
நான் உன்னை மனதாற விரும்புகிறேன்

There are times when my eyelashes are moistened by tears
There are times when my lips utter a word of complaint
But oh my dear life
I still love you from the bottom of my heart


(Kabhii palkon pe aansoo hain...)

Jo aataa hai vo jaataa hai
Yeh duniya aani jaani hai
Yahaan har shay musafir hai
Safar mein zindagaani hai
Ujaalon ki zaroorat hai
Andhera meri kismat hai

வருபவர் எல்லாம் போவோரே
இவ்வுலகத்தில் போவதும் வருவதும் வாடிக்கை
வாழ்க்கை என்னும் பயணத்தில்
இங்குள்ளோர் அனைவரும் பயணிகளே
வெளிச்சத்தின் தேவை எனக்கிருந்தாலும்
எனக்கு விதிக்கப் பட்டிருப்பது என்னவோ இருட்டு தான்

Whoever comes has to go
This world is full of comings and goings
Here every pawn is a traveller
In the journey of life
There is a need for light
Darkness is in my fate

Kabhii palkon pe aansoo hain
Kabhi lab pe shikaayat hai
Magar aye zindagi phir bhi mujhe tujhse mohabbat hai

விழியோரங்களில் சில நேரங்களில் கண்ணீர் துளிகள்
உதட்டோரங்களில் சில நேரங்களில் வருத்தப் பேச்சுகள்
இவையெல்லாம் நீ எனக்கு தந்தாலும் வாழ்க்கையே
நான் உன்னை மனதாற விரும்புகிறேன்

There are times when my eyelashes are moistened by tears
There are times when my lips utter a word of complaint
But oh my dear life
I still love you from the bottom of my heart

Zaraa aye zindagi tham le
Tera deedaar to kar loon
Kabhii dekha nahin jisko
Use main pyaar to kar loon
Abhi se chhod ke mat jaa
Abhi teri zaroorat hai

வாழ்க்கையே சற்று ஓய்வெடுத்துக் கொள்
உன் திருமுகம் பார்க்கும் வாய்ப்பை எனக்கு கொடுப்பதற்காக
யாரை நான் பார்த்ததே இல்லையோ
அவளைக் காதலித்துக் கொள்வதற்காக
என்னை இப்போதே விட்டு விட்டுச் சென்று விடாதே
உன்னுடைய அருகாமை எனக்கு மிக தேவை

Oh life stop and take a breath
Give me a chance to see you
Let me love the one
I have never seen before
Don't leave me and go
I need you now

Kabhi palkon pe aansoo hain
Kabhi lab pe shikaayat hai
Magar aye zindagi phir bhi mujhe tujhse mohabbat hai

விழியோரங்களில் சில நேரங்களில் கண்ணீர் துளிகள்
உதட்டோரங்களில் சில நேரங்களில் வருத்தப் பேச்சுகள்
இவையெல்லாம் நீ எனக்கு தந்தாலும் வாழ்க்கையே
நான் உன்னை மனதாற விரும்புகிறேன்

There are times when my eyelashes are moistened by tears
There are times when my lips utter a word of complaint
But oh my dear life
I still love you from the bottom of my heart

Koi anjaan sa chehraa
Ubharta hai phizaon mein
Ye kiski aahatein jaagi
Meri khamosh raahon mein
Abhi aye mauta mat aanaa
Mera veeraan jannat hai

என் கீழ்வானத்தில் நான் அறிந்திராத
முகம் ஒன்று எனக்கு தெரிகிறதே
இது யாருடைய காலடித் தடங்கள்
என் மயானமான பாதையில் கேட்கிறது?
மரணமே என்னை வந்து தொடாதே
என்னுடைய சொர்க்கம் இன்னும் துணையின்றியே இருக்கிறது

Some unknown face is rising in the horizon
Whose footsteps can be heard in my silent path
Death don't come just yet, my heaven is still empty

Kabhi palkon pe aansoo hain
Kabhi lab pe shikaayat hai
Magar aye zindagi phir bhi mujhe tujhse mohabbat hai

விழியோரங்களில் சில நேரங்களில் கண்ணீர் துளிகள்
உதட்டோரங்களில் சில நேரங்களில் வருத்தப் பேச்சுகள்
இவையெல்லாம் நீ எனக்கு தந்தாலும் வாழ்க்கையே
நான் உன்னை மனதாற விரும்புகிறேன்

There are times when my eyelashes are moistened by tears
There are times when my lips utter a word of complaint
But oh my dear life
I still love you from the bottom of my heart

Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

என்னுடைய போன பதிவில் அறிமுகமான நண்பர் பாசகியின் இந்தப் பதிவையும் படிச்சிப் பாருங்க. அருமையா எழுதிருக்காரு.
வாழ்ந்து பாருங்க பாஸ்...

மேலே உள்ள படம் ஜூன் மாதம் PiT புகைப்படப் போட்டிக்கும்.

நான் பாட்டுக்குச் செவனேன்னு தானேயா போயிக்கிட்டிருந்தேன்?

2009 வருஷத்துலேருந்து மாசத்துக்கு ஒரு பதிவாச்சும்(படமில்லாத பதிவா) எழுதனும்னு நெனச்சி வச்சிருந்தேன். ஏன்னா 2008ல எழுதுன நெறைய பதிவுகள் புகைப்படப் போட்டிக்குப் படத்தைச் சேர்க்கறதுக்குன்னு எழுதுன பதிவுகள். ஏப்ரல் மாசம் வரைக்கும் மாசத்துக்கு ஒரு பதிவாச்சும் எப்படியோ எழுதியாச்சு. மே மாசம் தான் அது முடியாமப் போச்சு. காரணம்...மே மாசம் ஒன்னாம் தேதி நடந்த ஒரு சின்ன சாலை விபத்து. அதனால ஏற்பட்ட ஒரு சின்ன எலும்பு முறிவு அதன் காரணமா நடந்த ஒரு சின்ன அறுவை சிகிச்சை அதன் காரணமா எடுக்க வேண்டி இருந்த ஒரு சின்ன விடுப்பு இதெல்லாம்.

மே 1 ஆம் தேதி மதியம் சாப்பிட்டுட்டு நம்ம கேமராவுக்கு சில accessories(polariser, filter) வாங்கலாமேன்னு வீட்டிலிருந்து ஸ்பென்சர்ஸ் ப்ளாசா நோக்கி என்னுடைய பைக்கில் பயணப்பட்டேன். கோட்டூர்புரம், நந்தனம் இதையெல்லாம் தாண்டி தேனாம்பேட்டை அண்ணா அறிவாலயம் சிக்னலை நோக்கிப் போயிக்கிட்டு இருந்தேன். நந்தனத்தில் குடிசை மாற்று வாரியத்தின் குடியிருப்புகள் காணாமல் போயிருந்த மாதிரி இருந்தது. இன்னும் இருக்கா இல்லை போயிட்டதான்னு தெரிஞ்சவங்க யாராச்சும் சொல்லுங்க. அதன் பிறகு வந்த ஒரு சிக்னல், மஞ்சளிலிருந்து சிகப்பாவதற்கும் அங்கே பணியில் இருந்த போக்குவரத்து காவலர் நிறுத்துமாறு கை காட்டவும், நான் நாலாவது, மூனாவது, இரெண்டாவது, ஒன்னாவது என நியூட்ரலுக்குக் கொண்டு வந்து பைக்கை நிறுத்தவும், சிக்னலில் நிக்காமல் போயிடலாம்னு நெனச்சி என் பின்னாலில் வந்துட்டிருந்த டாட்டா இண்டிகா கார் என் பைக்கின் பின்புறம் வந்து மோதவும் சரியா இருந்துச்சு. என்னுடைய சில பதிவுகளில் நுண்ணரசியல் பேசும் கொத்தனார் அண்ட் கோவுக்கு அவர் கேட்கும் முன்னே நானே ஒன்னு சொல்லிக்க ஆசை படறேன். சென்னையில எத்தனையோ இடங்கள் இருக்க, எத்தனையோ சாலைகள் இருக்க, எத்தனையோ சிக்னல்கள் இருக்க அதையெல்லாம் விட்டு விட்டு அண்ணா அறிவாலயம் சிக்னலில் வந்து அடிப்பட்டதின் பின்னாலில் இருக்கும் நுண்ணரசியல் என்னன்னு எனக்கு புரியலிங்கோ. உங்களுக்குப் புரியுதா :)

பைக்கோட கீழ விழுந்து கொஞ்ச நேரம் ஒன்னும் புரியலை. ஆனா நினைவெல்லாம் தப்பலை. அப்புறமா தான் தெரிஞ்சது கார் வந்து இடிச்சி கீழே விழுந்தது. ரோடு காலியாத் தான் இருந்துச்சு, கார் என் பைக்குக்கு வலது புறமாவோ இடது புறமாவோ போயிருக்கலாம். வர்க் ஷாப்புக்கு சர்வீசுக்கு வந்த காரை எடுத்துக்கிட்டு ஒரு மெக்கானிக்கும் அவனோட சொந்தக்கார பசங்களும் ஊரைச் சுத்தலாம்னு கோயம்புத்தூர்ல பதிவான வண்டியை எடுத்துக்கிட்டு வந்திருக்காங்க. யார் வம்புக்கும் போகாம செவனேன்னு போயிக்கிட்டிருந்த என் மேல தான் மோதுவேன்னு அடம் புடிச்சி வந்து மோதிட்டாங்க. அதுக்கப்புறம் விபத்து நடந்ததை பதிவு பண்ணறதுக்காக வாழ்க்கையில முதல்முறையா ராயப்பேட்டை அரசு மருத்துவமனைக்குப் போனேன். என் கையில ஒரு எக்ஸ்ரே எடுத்தாங்க. எக்ஸ்ரே எடுத்த இடம் ஒரு வர்க் ஷாப் மாதிரி இருந்தது. அரசு மருத்துவமனைகளின் பராமரிப்பைப் பார்த்து மிக வருத்தமாக இருந்தது. தனியார் மருத்துவமனையில் பணம் செலவழிக்க முடியாத ஏழை மக்களுக்குக் கிடைக்கும் சிகிச்சையின் தரம் குறித்த கவலை வந்தது. இதுல வேற எக்ஸ்ரே டெக்னீஷியனுக்கும் டியூட்டி டாக்டருக்கும் நடுவுல பாலிடிக்ஸ் போல. எக்ஸ்ரே எடுக்க வேண்டும் என்று டாக்டர் பரிந்துரைத்து எழுதி கொடுத்த சீட்டு முறைப்படி எழுதப்படவில்லை என்று டாக்டரிடம் திருப்பி அனுப்பிவிட்டார் டெக்னீஷியன். என் கூட என் தம்பி உதவிக்கு இருந்ததாலும், அவன் ஒரு இயற்முறை மருத்துவர்(Physiotherapist) என்பதால் எனக்கு முதல் உதவி செய்திருந்ததாலும், எனக்கு சிரமம் தெரியவில்லை, ஆனால் கை உடைந்து கால் உடைந்து வலியுடன் வருபவர்களை இந்த மாதிரி பந்தாடினால் அவர்கள் என்ன செய்வார்கள் பாவம்? அதன் பிறகு நான் ஒரு தனியார் மருத்துவமனை சென்றதும், அங்கு என் வலது கை தோள்பட்டையில் மே 2ஆம் தேதி அறுவை சிகிச்சை நடந்து ஸ்க்ரூ பொருத்தப் பட்டதும், கேமராவுக்கு Circular Polariser வாங்கப் போய் வலது கை மடக்கப் பட்டு Elbow immobiliser அணிந்து மூன்று வார விடுப்பில் இருக்க நேர்ந்ததும் தனிக் கதை.

விடுப்பில் இருந்த மூன்று வாரங்களில், வரலாற்றுப் பக்கங்களில் எழுதப் படக் கூடிய சில சம்பவங்களை வீட்டில் இருந்தவாறே டிவியில் பார்க்க நேர்ந்தது. ஒரு சில திரைப்படங்களைப் பார்த்தேன் - ஆங்கிலத்தில் Lawrence of Arabia, Omar Mukhtar குறிப்பிடத் தக்கவை. தமிழில் மைக்கேல் மதன காமராஜன், ஆண் பாவம், அவ்வை சண்முகி இதெல்லாம் பார்த்து கொஞ்சம் வலியை மறக்க முடிந்தது. மூன்று வாரங்களில் குழந்தையைத் தூக்கிக் கொஞ்ச முடியவில்லை என்ற கவலை இருந்தது. ஆனால் இப்போது பரவாயில்லை. நான் அடிபட்ட அன்று என் தந்தையார் கண்கலங்கியதையும், இரு நாட்களுக்கு அர்ச்சனா காரணமே இல்லாமல் அழுததையும், சாப்பிட மறுத்ததையும் நினைக்கும் போது என்ன சொல்வதென்று தெரியவில்லை. அம்மூன்று வார நினைவுகளில் பசுமையாக நிற்பது தங்கமணி எனக்கு செய்த பணிவிடைகள். கண்டிப்பாக அதை மறக்க முடியாது. குறிப்பாகச் சொல்ல விரும்புவது பல வருடங்கள் கழித்து எனக்கு சோறு ஊட்டி விடப்பட்டது. சும்மா சொல்லக் கூடாதுங்க, பொண்டாட்டி கையால சோறு ஊட்டிக்கிட்டாலும் நல்லா ருசியாத் தான் இருக்குது :)

ஒரு நாள் மதியம் எனக்கு தங்க்ஸ் சாதம் ஊட்டிக்கிட்டு இருந்தாங்க. திடீர்னு எனக்கு சிரிப்பு வந்தது. "ஏன் சிரிக்கிறீங்க"னு கேட்டாங்க. "நீ சோறு ஊட்டிக்கிட்டே பாடற மாதிரி ஒரு சிச்சுவேசன் சாங் நியாபகம் வந்துடுச்சு...அதான் சந்தோஷப் புன்னகை"ன்னு சொன்னேன். "என்ன பாட்டு"ன்னு கேட்டாங்க.

"தங்கத்திலே ஒரு குறை இருந்தாலும் தரத்தினில் குறைவதுண்டோ
உங்கள் அங்கத்திலே ஒரு குறை இருந்தாலும் அன்பு குறைவதுண்டோ"ங்கிற பாகப் பிரிவினை படப் பாட்டைச் சொன்னேன்.
இதை கேட்டுட்டு தங்கமணியும் சிரிச்சிட்டாங்க. "நாம நெனச்ச அளவுக்கு நம்ம புருஷன் மக்கு இல்லை, அறிவாளியாத் தான் இருக்காருன்னு"னு முதல் முறையா உணர்ந்து சிரிச்சிருப்பாங்கன்னு நான் நெனைக்கிறேன்.

"சிங்கத்தின் கை(கால்)கள் பழுதுபட்டாலும் சீற்றம் குறைவதுண்டோ" அப்படிங்கிற அடுத்த வரிகள் நினைவுக்கு வந்தப்போ எனக்கு சிரிப்பும் வந்தது, கொஞ்சம் ஓவராத் தான் போறோமோன்னும் இருந்துச்சு :)

இப்படிக்கு செவ்வாழை சித்தப்பு...

அன்பு மகள் அர்ச்சனாவிற்கு,
உன் தந்தை உனக்காக எழுதும் இரண்டாம் கடிதம் இது. 'Letters from a Father to his Daughter'னு நம்ம நாட்டோட முதல் பிரதமர் பண்டித நேரு அவரோட மகளான இந்திரா பிரியதர்ஷினிக்கு(இந்திரா காந்தி) நிறைய கடிதங்கள் எழுதிருக்காரு. ஆனா என் கிட்ட நீ அந்த லெவலுக்கு எல்லாம் எதையும் எதிர்பாக்காதே. சரி...இப்போ அதை ஏன் என்கிட்ட சொல்றீங்கன்னு கேக்கறியா? நான் இதுக்கு மேல, நேரு போல பெரிய ஆளு ஆகப் போறதில்லை. ஒரு வேளை நீ வருங்காலத்துல இந்திரா காந்தி மாதிரி உலகத்தவரால் பேசப்படற ஒரு பெண்ணா ஆனால், அப்போ உன் நைனாவான என் பேரும் பேசப்படும்ங்கிற ஒரு நப்பாசை தான்.

இந்த லெட்டர் நான் உனக்கு எழுதிருக்கேன்னு தானே கேக்கறே? உனக்கு வந்த ரெண்டு லெட்டர்களைப் பத்திச் சொல்றதுக்குத் தான் நான் இந்த லெட்டரை எழுதறேன். என்னது? லூசாப்பா நீயா? அதுல என்ன சந்தேகம் உனக்கு. ஜார்கண்ட மாநிலம் ராஞ்சியில இருக்கற உங்க சின்ன சித்தப்பா ஹேமந்த் அவங்க மகளுக்காகன்னு ரெண்டு கடுதாசி போட்டுருக்காரு. உங்க பெரிய சித்தப்பா முரளிக்கும் எனக்கும் மூனு வயசு வித்தியாசம், ஆனா உங்க சின்ன சித்தப்பாவுக்கும் எனக்கும் பதினெட்டு வயசு வித்தியாசம். ஏன்னா உங்க சின்ன பாட்டிக்கும்(அதாவது ஹேமந்த் சித்தப்பாவோட மம்மி, அதாவது எங்க சித்தி) எனக்குமே பதினோரு வயசு தான் வித்தியாசம். இப்ப எட்டாவது பாஸ் பண்ணிட்டு ஒன்பதாவது போறாரு உங்க சின்ன சித்தப்பு. நீ உங்க அம்மா வயித்துல இருக்கும் போது உங்க ரெண்டு செவ்வாழை சித்தப்புக்களும் கூட்டிக்கிட்டு காடு மேடெல்லாம் சுத்தறதுக்கு ஒரு 'பருத்தி வீரன்' தான் மகனா வேணும்னு கேட்டாங்க.

ஆனா அவங்க எதிர்பார்த்த 'பருத்தி வீரன்' ஒரு கேர்ளா(girl) பொறந்ததுக்கு அப்புறமாவும் அவங்க உன் மேல வைக்கிற அன்புக்கு எந்த குறைவும் இல்லை. உங்க பெரிய செவ்வாழை சித்தப்பு காலைல உன்னை தூக்கி வச்சிக்கிட்டு வேடிக்கை வெளையாட்டு எல்லாம் காட்டறாரு. நீ ரொம்ப விரும்பி வெளையாடற ட்ரம்ஸ் வாசிக்கிற யானை பொம்மையும் வாங்கிட்டு வந்து குடுத்தாரு. மகள் உக்காந்து சாப்பிடறதுக்காக எங்கிருந்தோ அலைஞ்சு திரிஞ்சு உனக்காக குட்டி சைஸ்ல ஒரு ஈஸி சேர் வாங்கிட்டு வந்தாரு. உங்க சின்ன செவ்வாழை சித்தப்பு, எந்த கடைக்குப் போனாலும் அர்ச்சனாவுக்கு அர்ச்சனாவுக்குன்னு கவுன், வளையல், க்ளிப்னு என்னென்னமோ தேடித் தேடி வாங்கி போன தடவை ஆனுவல் லீவுக்குச் சென்னைக்கு வந்தப்போ உனக்காக குடுத்துட்டு போயிருக்காரு. இப்ப... உனக்காக ஜார்கண்ட்லேருந்து 'தமிழ்லேயே' ரெண்டு லெட்டர் எழுதி அனுப்பிருக்காரு. ஏன் 'தமிழ்லேயே'ன்னு இழுக்கறேன்னு பாக்கறியா? உங்க சித்தப்பு எல்கேஜி படிக்கும் போது சென்னையில இருந்தாரு... அப்போ மட்டும் தான் பள்ளிக்கூடத்துல தமிழ் படிச்சாரு. இப்போ அவரு படிக்கிறது எல்லாம் கேந்திரிய வித்யாலயா ஸ்கூல்ல. அங்கே அவர் தமிழ் ஒரு பாடமா இல்லை. இந்தி மட்டும் தான். தமிழ் அவரு எப்படியோ கத்துக்கிட்டு உனக்காக ரெண்டு கடுதாசி போட்டுருக்காரு. அவரு எழுதிருக்கற லெட்டரை உனக்குப் புரியற மாதிரி கொஞ்சம் ஸ்பெல்லிங் மிஸ்டேக்கை எல்லாம் குறைச்சு இன்னொரு தடவை நான் எழுதிருக்கேன். Girl Child Day, ராணி வேலு நாச்சியார் அப்படின்னு உனக்கு கடுதாசி அனுப்பறதுக்கு First Day Coverகளைத் தேடித் தேடி வாங்கிருக்காரு சின்ன சித்தப்பு.

கடிதம் 1

20 மார்ச் 09, வெள்ளி

To
Dr. அர்ச்சனா ராஜ்

அன்பு மகள் அர்ச்சனாவுக்கு சித்தப்பு ஹேமந்த் எழுதுவது. நான் இங்கு நலம். நீ உந்தன் பாட்டி, தாத்தா, அம்மா, அப்பா மற்றும் செவ்வாழை சித்தப்பு நலமா? இங்கே உந்தன் சின்னபாட்டி, நான் மற்றும் அத்தை நலம். உன்னை விசாரிக்க தான் இந்த கடிதம் எழுதியிருக்கிறேன்.
- ஹேமந்த் சித்தப்பா

Note : This was my first letter in தமிழ்.
சிரிக்கவும்.
Happy Family
Daddy, Amma, Periya Anna, Anni, Chinna Anna, Archanaa, Rani, Dhava, Hemu




கடிதம் 2

01 ஏப்ரல் 09
டு
டாக்டர்.அர்ச்சனா ராஜ்

அன்புள்ள மகளுக்கு குட்டி சித்தப்பா எழுதுவது. நான் இங்கே நலம். நீ அங்கே நலமா. ஏப்ரல் 1ஆம் தேதிக்கு தேவையான ஒரு சில குறிப்பிட்ட செய்தி அது என்னவென்றால் எப்பவும் முட்டாள் ஆவக் கூடாது மற்றும் முட்டாள் ஆக்கக் கூடாது. இது தான் என் வேண்டுகோள்.
பாட்டி, தாத்தா, அப்பா, அம்மா, பெரிய சித்தப்பா மற்றும் அனைவரையும் கவனமாகக் கவனித்துக் கொள்ளுங்கள்.
அன்புடன்
ஹேமந்த்

அதோட இந்தியில வேற உனக்கு அன்பும் வாழ்த்துகளும் சொல்லிருக்காரு.





உனக்காக உங்க சித்தப்பு செஞ்சி அனுப்பன க்ராஃப்ட் ஐட்டம்

போன தடவை டாக்டர் கிட்ட போனப்போ டிவில வர்ற இந்த "Rota Virus Vaccination" பத்தி நானும் உங்கம்மாவும் கேட்டோம். அது என்ன நான் கேள்விப்பட்டதில்லையேன்னு டாக்டரே சொன்னாங்க. உனக்கு அந்த ரோட்டா வைரஸ் தடுப்பூசி மறக்காம போடச் சொல்லி உங்க சித்தப்பு நியாபகப் படுத்திருக்காரு.


இது 12 ஏப்ரல் 2009 அன்னிக்கு எடுத்தது - உங்க பாட்டி வாங்கிக் குடுத்த கவுனில்.


இது 18 ஏப்ரல் 2009 அன்னிக்கு எடுத்தது - குளிச்சு முடிச்சிட்டு ஃப்ரெஷா. உனக்கு இன்னும் நிக்க வராததுனால சேர்ல சாய்ச்சு நிக்க வச்சி இந்த ஃபோட்டோ எடுத்தோம்.


19 ஏப்ரல் 2009 அன்னிக்கு மாலை கப்பி மாமா உனக்கு வாங்கி குடுத்த Sphagetti Tops மற்றும் Overall போட்டு எடுத்த படம்.

Rewind : தொலைக்காட்சி பிரபலங்கள்

நினைவு மீட்டல் : தூர்தர்ஷன் செய்தி வாசிப்பாளர்கள் என்கிற பதிவில் பழம்பெரும் தொலைக்காட்சி செய்தி வாசிப்பாளர்கள் பத்திய நினைவுகளைப் பகிர்ந்து கொண்டேன். இப்பதிவில் வேறு சில தொலைக்காட்சி பிரபலங்களைக் குறித்த நினைவுகளைத் தங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்கிறேன். இந்த பிரபலங்கள் தொலைக்காட்சியில் பலவிதமான பொறுப்புகளை வகித்திருக்கிறார்கள் - Performerஆக, தொகுப்பாளராக, பேச்சாளராக இப்படி பல வித பொறுப்புகள். ஆனால் தொலைக்காட்சியில் தோன்றியதோடு மட்டுமில்லாமல் அவர்களுக்கு வேறு பெருமைகளும், சிறப்புகளும், திறமைகளும் இருக்கின்றன. அத்தகையவர்களைப் பற்றிய நினைவு பகிர்தலே இப்பதிவு. தொலைக்காட்சின்னு பொதுவா சொன்னாலும் இவர்கள் தூர்தர்ஷன் ஒற்றைத் தமிழ் அலைவரிசையோடு இயங்கிக் கொண்டிருந்த காலத்தில் மிகப் பிரபலமாக இருந்தவர்கள். இவர்களைப் பற்றி இணையத்தில் தேடிக் கொண்டிருந்த போது மேலும் சில தகவல்களும் கிடைத்தன. அந்தச் சுட்டிகளையும் நான் ஆங்காங்கே கொடுத்திருக்கிறேன். அவர்களைப் பற்றி மேலும் தெரிந்து கொள்ள விரும்பினால் "ஆ சுட்டிகளைக் கொறைச்சு ஆலோசிச்சால் மதி".

முனைவர் மா.நன்னன்

தொலைக்காட்சி பிரபலம் என்றதும், முதலில் என் மனதில் தோன்றியவர் முனைவர் மா.நன்னன் அவர்கள் தான். தூர்தர்ஷனில் 80-களின் பிற்பகுதியில் வெகு பிரபலமாக இருந்த "வாழ்க்கை கல்வி" நிகழ்ச்சியின் மூலம் மாலை வேளைகளில் தமிழ் மொழி பாடங்களை நடத்துவார். கனிவான குரலில் அவர் பேசுவதும் எளிமையான முறையில் தமிழ் கற்பித்ததும் நினைவுகளாக இன்னும் மனதில் பதிந்துள்ளன. தமிழில் எழுதும் போதும் பேசும் போதும் நாம் செய்யும் தவறுகளை உதாரணங்களுடன் ஒரு வகுப்பறைச் சூழலில் விளக்குவார். ஒரு முறை பாடங்களை விளக்கி விட்டு கரும்பலகையில் ஒவ்வொரு மாணவியாகக் கூப்பிட்டு எழுத வைத்தார். ஒரு மாணவி எழுதி முடித்ததும், அடுத்த மாணவியைக் கூப்பிடுவதற்காக அவர் சொன்னது "அடுத்த பாப்பா ஓடியா". இது கிட்டத்தட்ட 20+ ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் பார்த்தது, ஆனால் இன்றளவும் எங்கள் வீட்டில் மிகப் பிரபலமான வசனம் இது:) நன்னன் ஐயாவை இன்றும் 'மக்கள்' தொலைக்காட்சியில் பார்க்கலாம்.

சாரதா நம்பி ஆரூரான்


பட்டிமன்றப் பேச்சாளர், தமிழ் ஆர்வலர் என்பதனை மீறி சாரதா நம்பி ஆரூரன் அவர்கள் எனக்கு நினைவிருப்பதற்குக் காரணம் இவர் நன்றாகப் பாடக் கூடியவர் என்பதனால் தான். சைவ சமயப் பாடல்களை இவர் தூர்தர்ஷனில் சில நிகழ்ச்சிகளில் பாடக் கேட்டிருக்கிறேன். அதற்கென்றே ஒரு நிகழ்ச்சி இருந்தது தூர்தர்ஷனில். அந்நிகழ்ச்சியின் பெயர் நினைவிலில்லை. ஒரு வேளை "தேன் துளி"யா? இவர் சென்னை ராணி மேரி கல்லூரியில் தமிழ்த் துறை தலைவராக இருந்தவர். இவர் மறைமலை அடிகள் குடும்பத்து மருமகள் என்பதனை 'தி ஹிண்டு' சுட்டியின் வழியாகத் தெரிந்து கொண்டேன்.

மேலும் தெரிந்து கொள்ள

சுவையாகவும் அதே நேரம் வாசகர்களின் கவனத்தைக் கவரக் கூடிய வகையில் சமய சொற்பொழிவுகள் ஆற்றுவதில் சிறந்தவராக இருந்தவர் புலவர் கீரன். இவருடைய நிகழ்ச்சிகளையும் தூர்தர்ஷனில் பார்த்திருக்கிறேன். புலவர் கீரன் அவர்களின் சொற்பொழிவு தொலைக்காட்சியில் வந்தால் அதை கண்டிப்பாகப் பார்ப்பார் என் தந்தையார். திருவல்லிக்கேணியில் நாங்கள் இருந்த போது இரவு நேரங்களில் மேடைகளில் இவர் சொற்பொழிவாற்றுவதை குறித்து கேள்விப் பட்டிருக்கிறேன். அதை கேட்க என் தந்தையார் சென்றதும் நினைவிலிருக்கிறது. இவர் இறைவனடிச் சேர்ந்து பல்லாண்டுகள் ஆகிவிட்ட போதிலும், அவர் பேச்சுக்கள் எதுவும் எனக்கு நினைவில் இல்லாது போனாலும் அவருடைய சொற்பொழிவுகள் சிறப்பானவை என்று மனதில் இன்னும் பதிந்திருக்கிறது.

சுப்பு ஆறுமுகம்





"தந்தனத்தோம் என்று சொல்லியே வில்லினில் பாட...ஆமாம் வில்லினில் பாட வந்தருள்வாய் கலைமகளே" அப்படின்னு இவர் வில்லுப்பாட்டை ஆரம்பிச்சா சின்ன வயசுல செஞ்சிட்டிருக்கற வேலையை(படிக்கிற மாதிரி நடிக்கிறதை) எல்லாம் அப்படியே போட்டுட்டு டிவி பாக்க உக்காந்துருவோம். அப்பெல்லாம் வீட்டில் இருக்கும் எல்லாரும் இவருடைய நிகழ்ச்சிகளைப் பார்ப்போம் என்பதனால், மாலை ஆறு மணியளவில் தூர்தர்ஷனில் ஒளிபரப்பான இவருடைய பல நிகழ்ச்சிகளைப் பார்த்திருக்கிறேன். ஒரு நிகழ்வினைப் பற்றி எடுத்து சொல்வதற்கோ, அல்லது ஒரு செய்தியினைப் பரப்புவதற்கோ வில்லுப்பாட்டு நிகழ்ச்சியைப் பயன்படுத்தி வந்திருக்கிறார்கள். இவருடைய மகளையும், மகனையும் நான் இவருடைய வில்லுப்பாட்டு பார்க்கத் தொடங்கிய நாளிலிருந்து பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறேன். இன்றளவும் மக்கள் தொலைக்காட்சியில் சுப்பு ஆறுமுகம் ஐயா இருபதாண்டுகளுக்கு முன்னர் நான் பார்த்த அதே சுறுசுறுப்போடும், அதே சுவையோடும் வில்லுப்பாட்டு நிகழ்ச்சிகளை வழங்குவதைப் பார்க்கும் போது ஆச்சரியம் மேலிடுகிறது.

மேலும் தெரிந்து கொள்ள 1

மேலும் தெரிந்து கொள்ள 2

மேலும் தெரிந்து கொள்ள 3

ரேவதி சங்கரன்

சந்தனக் கூடு உருஸ் என்ற இசுலாமியத் திருவிழாவினைப் பற்றியும், கிறித்தவர்களின் குருத்தோலை ஞாயிறு ஊர்வலம் பற்றியும், கும்பாபிஷேகம் என்பதனை தமிழில் குடமுழுக்கு என்றழைப்பர் என்பதனையும் நான் கேள்விபட காரணமாயிருந்தது தூர்தர்ஷனில் மாலை வேளைகளில் ஒளிபரப்பாக்கிக் கொண்டிருந்த "உலாவரும் ஒளிக்கதிர்" என்ற நிகழ்ச்சி. தமிழகம் எங்கிலும் நடைபெறும் விழாக்களைப் படம்பிடித்து அரை மணி நேரத் தொகுப்பாக்கி ஒளிபரப்புவார்கள். அந்த நிகழ்ச்சியில் தான் ரேவதி சங்கரன் அவர்களின் குரலை முதன்முறையாகக் கேட்டேன். இவருடைய குரலில் உச்சரிப்பு, ஏற்ற இறக்கம் அனைத்துமே பிரமாதமாக இருக்கும். 2005ஆம் ஆண்டிலிருந்து 2006ஆம் ஆண்டு வரை கிட்டத்தட்ட ஒரு ஆண்டு நான் இந்தூரில் வேலை செய்துக் கொண்டிருந்த போது, பல நாட்களில் நான் கேட்ட ஒரே தமிழ் குரல் இவருடையதாக மட்டுமே இருந்திருக்கும். காலை ஏழு மணிக்கு அலுவலகப் பேருந்து பிடிக்க ஓடுவதற்கு முன்னர் சன் டிவியில் காலை 6.30 மணிக்கு ஒளிபரப்பாகி வந்த இவர் தொகுத்து வழங்கி வந்த ஏவிஎம்மின் மங்கையர் சாய்ஸ் நிகழ்ச்சியைப் பார்த்து விட்டுச் செல்வது வழக்கம். வடிவேலு, பிரபு நடித்த ஒரு திரைப்படத்தில் ஹக்கீஸ் கட்டிக் கொண்டு அவதிப் பட்டுக் கொண்டிருக்கும் மருமகனைக் கண்டு "குற்றால அருவியிலே குளிச்சது போல் இருக்குதா"என்று இவர் நக்கல் விடுவதும் ரசிக்கும் படியாக இருக்கும். இவர் சில காலம் மங்கையர் மலர் இதழின் ஆசிரியராக இருந்தார் என்றும் கேள்வி.

மேலும் தெரிந்து கொள்ள 1

மேலும் தெரிந்து கொள்ள 2

பர்வீன் சுல்தானா


சில சமயங்களில் எதோ ஒரு காரணத்தினால் நம்முடைய மனதில் ஒரு நம்பிக்கை விதைக்கப் பட்டிருக்கும். அது எப்படி நம் மனதில் வந்தமர்ந்தது என்று யோசித்துப் பார்த்தால் நம்மாலேயே அதற்கு விளக்கம் சொல்ல முடியாது. சிறு வயதில் இருந்த அப்படிப்பட்ட ஒரு நம்பிக்கை தான் "இந்தி பேசுபவர்கள் வடநாட்டில் வசிப்பவர்களும் முஸ்லிம்களும்" என்பதாகும். இசுலாமியர்கள் பேசுவது உருது என்று கூட அப்போது எனக்கு தெரிந்திருக்கவில்லை. அதற்கேற்றாற் போல பள்ளியில் என்கூட படித்த பையன்களும் அவர்களுக்குள் உருதுவில் தான் பேசிக் கொள்வார்கள், அத்தோடு தமிழ் பாடத்தில் தேர்ச்சி பெறுவதற்கே மிகவும் சிரமப் படுவார்கள். இந்நிலையில் தான் தூர்தர்ஷன் தொலைக்காட்சியில் ஒளிபரப்பான பட்டிமன்றங்களில் செல்வி பர்வீன் சுல்தானா(அப்போது அவர் மாணவியாகத் தான் இருந்தார்) அவர்கள் ராமனைப் பற்றியும், அனுமனைப் பற்றியும் கம்பராமாயணத்திலிருந்து மேற்கொள்கள் காட்டி விவாதம் செய்வதைப் பார்த்து மிகவும் ஆச்சரியப் பட்டேன். கவிக்கோ அப்துல் ரகுமான், சதாவதானி செய்கு தம்பி பாவலர் போன்ற மதத்தினை மீறிய தமிழ் மொழிப் பற்று கொண்ட அறிஞர்களைப் பற்றி பின்னாளில் தான் தெரிந்து கொண்டேன். உருதுவைத் தாய்மொழியாகக் கொண்டிருந்தாலும் தமிழை நன்றாகப் படிக்கக் கூடிய இசுலாமிய நண்பர்களும் பின்னாளில் அறிமுகம் ஆனார்கள். ஆயினும் நெடுநாளைய மூ(ம)டநம்பிக்கை தகர்வதற்கு காரணமாயிருந்தவர் பேராசிரியர் பர்வீன் சுல்தானா அவர்கள்( இவர் இப்போது சென்னை SIET கல்லூரியில் தமிழ் பேராசிரியராகப் பணிபுரிந்து வருகிறார்). விஜய் டிவியில் "தமிழ் பேச்சு எங்கள் மூச்சு சுட்டிகள்" நிகழ்ச்சியில் இவரை நடுவராகக் காணலாம்.

திருமதி.சுதா சேஷையன் என்றொரு பட்டிமனறப் பேச்சாளர் நினைவுக்கு வருகிறார். புள்ளிவிவரங்களோடு, மிகவும் தெளிவாகவும் அழகாகவும் விவாதம் செய்வார். ஆனால் ஜோக்கெல்லாம் அடிக்க மாட்டார், சீரியஸாகத் தான் பேசுவார். அவரை "ஸ்ரேயா அப்பா" ராஜா, பேராசிரியர் அறிவொளி(நீண்ட தாடி வைத்திருப்பார்) அவர்கள் எல்லாம் மிகச் சுலபமாக நகைச்சுவையாகப் பேசி அவருடைய வாதத்தை எதிர்த்து ரசிகர்களின் பாராட்டுக்களைப் பெற்று விடுவார்கள். ஆனால் சுதா சேஷையன் அவர்களுடைய வாதத்தில் எப்போதும் நேர்மை இருக்கும்.

மாலா மணியன்


தூர்தர்ஷனின் இரண்டாவது அலைவரிசை தொடங்கிய புதிதில் செவன்த் சேனல் நிறுவனத்தின் நிகழ்ச்சிகள் பலவும் ஒளிபரப்பாகும். அந்நிறுவனத்தைச் சேர்ந்த மாலா மணியன் அவர்கள் அக்காலத்தில் வெகு பிரபலம். நிகழ்ச்சித் தொகுப்பாளராக, பேட்டி காண்பவராக, தயாரிப்பாளராகப் பல பொறுப்புகளில் இருந்த இவர் "சின்னத்திரையின் புன்னகை அரசி" என்றால் அது மிகையாகாது.


மேலும் தெரிந்து கொள்ள

ரவி ராகவேந்தர்

இவர் சினிமாவில் பெரியளவு பேசப்படாதது கண்டு உண்மையிலேயே எனக்கு மிகவும் ஆச்சரியம் தான். எனக்கு மிகவும் பிடித்த தொலைக்காட்சி நடிகர்களில் ஒருவர் இவர். Handsome, Dignified, Charismatic இவ்வாறு இவருக்குப் பல adjectiveகளைச் சொல்லலாம். தூர்தர்ஷனில் ஒளிபரப்பான ஒரு தொடர் 'நிலாப் பெண்ணே'. அதில் இவருடைய பெயர் ரேவந்த். இவரைக் காதலிக்கும் ஒரு பெண் தன் முகம் காட்டாமல் இவருக்குத் தொலைப்பேசியில் பேசி தன்னை கண்டுபிடிப்பதற்காகப் பல புதிர்களைப் போடுவார். அப்புதிர்களை எல்லாம் விடுவித்து கடைசியில் அப்பெண்ணை அவர் சந்திப்பாரா என்பதே அப்பபதின்மூன்று வாரத் தொடரின் கதை. இவர் இப்போது ஜீ டிவியில் 'சொல்லத்தான் நினைக்கிறேன்' என்ற தொடரில் நடித்து வருகிறார்.

வி.வி.சுப்பிரமணியம்


'சிந்திக்க ஒரு நொடி', 'வினாடி வினா' ஆகியவை தூர்தர்ஷனில் ஒளிபரப்பாகி வந்த குவிஸ் நிகழ்ச்சிகள். எனக்கு க்விஸ் போட்டிகளின் மீது ஆர்வம் ஏற்பட காரணமாயிருந்தது இந்நிகழ்ச்சிகள் தான். இந்நிகழ்ச்சிகள் சிலவற்றின் குவிஸ் மாஸ்டராகச் செயல்பட்டவர் திரு.வி.வி.சுப்பிரமணியம் அவர்கள். இவர் விவேகானந்தா கல்லூரியின் தாவரவியல் துறை பேராசிரியாராகவும் தலைவராகவும் இருந்து ஓய்வு பெற்றவர். இவர் பெயரை வைத்து கூகிளில் தேடியதில் அதே பேரில் வயலின் வாத்தியக் கலைஞர் ஒருவர் இருப்பதும் தெரிய வந்தது. இருவரும் ஒன்று தானா என்ற ஐயமும் மனதில் உள்ளது. இவருடைய க்விஸ் கேள்வி பதில்களை இன்றும் தி ஹிண்டுவின் "Young World" வார இதழில் காணலாம்.

ஹியூக் மற்றும் கொலீன் கேண்ட்சர்


Hugh and Colleen Gantzer - இவர்களைப் பற்றி பலருக்குத் தெரிந்திருக்காதென நினைக்கிறேன். ஏனெனில் இவர்கள் தொலைக்காட்சியில் நேரடியாகத் தோன்றியதில்லை. ஆங்கிலோ இந்திய வம்சாவழியைச் சேர்ந்த ஹியூக் மற்றும் கொலீன் கேண்ட்சர் இவ்விருவரும் இந்தியாவின் தலைசிறந்த பயண எழுத்தாளர்கள். 1987-88 வாக்கில் தூர்தர்ஷனில் ஒளிபரப்பான 'Looking Beyond with Hugh and Colleen Gantzer' தான் நான் தொலைக்காட்சியில் கண்ட முதல் பயண நிகழ்ச்சி. மகாபலிபுரத்தை முதன்முதலில் தொலைக்காட்சியில் கண்டது இந்நிகழ்ச்சியில் தான்.


மேலும் தெரிந்து கொள்ள

சுமந்த் சி.ராமன்



தூர்தர்ஷனில் ஒளிபரப்பாகி வரும் 'BSNL Sports Quiz' பற்றிக் கேள்வி பட்டிருப்பீர்கள். அதை தொகுத்து வழங்குபவர் டாக்டர் சுமந்த் சி.ராமன் அவர்கள். இவரையும் டிவியில் வெகுநாட்களாகக் கண்டு வருகிறேன். தமிழ், ஆங்கிலம் ஆகிய இரு மொழிகளிலும் விளையாட்டு வர்ணனைகள் திறம்படச் செய்வார். சென்னை மருத்துவக் கல்லூரியில் மருத்துவ பட்டம் பெற்ற இவர், தற்போது டிசிஎஸ் மென்பொருள் நிறுவனத்தில் வேலை செய்து வருகிறார்.
BSNL Sports Quiz நிகழ்ச்சியில் இருமுறை நான் இவருடன் தொலைபேசியில் பேசியிருக்கிறேன்.
மேலும் தெரிந்து கொள்ள

நரோத்தம் பூரி


இவரை நியாபகம் இருக்குதுங்களா? இவரும் ஒரு டாக்டர் கம் வர்ணனையாளர் தான். தொழில்நுட்ப முன்னேற்றங்கள் ஏதுமில்லாதிருந்த காலத்தில் தூர்தர்ஷனில் விளையாட்டு குறிப்பாக கிரிக்கெட்டின் ஆங்கில வர்ணனையாளராக இருந்தவர் இவர். இவரும் அனுபம் குலாட்டி என்ற பெயர் கொண்ட தாடிக்காரர் ஒருவரும் ஞாயிறு மாலைகளில் வரும் "World of Sport" நிகழ்ச்சியைத் தொகுத்து வழங்குவார்கள். ESPN, Star Sportsஇல் வரும் ஆங்கில வர்ணனையாளர்களான ஹர்ஷா போக்லே, ரவி சாஸ்திரி போன்ற சிறந்த வர்ணனையாளர் என்று சொல்ல மாட்டேன். இருப்பினும் அக்காலத்தில் மிகப் பாடாவதியான இந்தி வர்ணனைகளுக்கு நடுவில் இவருடைய ஆங்கில வர்ணனை சற்று ஆறுதலாக இருக்கும்.


மேலும் தெரிந்து கொள்ள

டாம் ஆல்டர்


ஜூனூன் இந்தி தொடரில் 'கேஷவ் கல்சி' என்ற கதாபாத்திரத்திலும் பல இந்தி திரைப்படங்களிலும் நடித்து பிரபலமானவர் இவர். அமெரிக்கக் கிறித்தவ போதகர்களின் மகனாகப் பிறந்த இவர், இந்தியாவில் மசூரியில் தன்னுடைய இளமையைக் கழித்தார். மிகவும் சுத்தமான உருது மொழி பேசக் கூடிய இவர் நாடகங்களிலும் நடித்து வருகிறார். புகழின் படிக்கட்டுகளில் ஏறிக் கொண்டிருந்த பதினைந்து வயது சச்சின் டெண்டுல்கரை 1988இல் இவர் எடுத்த நேர்காணல் சச்சினுடைய முதல் தொலைக்காட்சி நேர்காணல் ஆகும்.
மேலும் தெரிந்து கொள்ள

Deltiology என்ற பொழுதுபோக்கு - ஒரு அறிமுகம்

தபால் தலை சேகரித்தல்(Philately), நாணயங்கள் சேகரித்தல்(Numismatics) - இவ்விரண்டு பொழுதுபோக்குகளுக்கு அடுத்த படியாக உலகளவில் மூன்றாவது அதிகப் பிரபலமான பொழுதுபோக்கு தான் இந்த Deltiology. சரி Deltiology என்றால் என்ன? தபால் அட்டை சேகரிக்கும் பொழுதுபோக்கைத் தான் Deltiology என்கிறார்கள்.

தபால் அட்டை என்றதும், முன்னொரு காலத்தில் 25 பைசாவுக்குக் கிடைத்த புலி முத்திரை அச்சிடப்பட்ட "நான் நலம் நீ நலமா" என்று நாலு வரி ஆத்திர அவசரத்துக்கு எழுதிப் போடும் தபால் அட்டையையோ, தூர்தர்ஷனில் ஒளிபரப்பாகிக் கொண்டிருந்த சூப்பர் ஹிட் முக்காப்லாவில் அவர்கள் கொடுப்பதாகச் சொல்லும் அயர்ன் பாக்ஸையோ, டிவி பொட்டியையோ, வாஷிங் மெஷினையோ, நம்பி பதில் எழுதிப் போட்ட இரண்டு ரூபாய் மதிப்பு கொண்ட போட்டி தபால் அட்டையையோ(Competition Postcard) நினைத்துக் கொள்ளாதீர்கள். நான் சொல்வது படத் தபால் அட்டைகளைப் பற்றி(Picture Postcards). இவ்வகை தபால் அட்டைகளை ஹிகின்பாத்தம்ஸ், ஒடிசி, லேண்ட்மார்க் போன்ற பெரிய புகழ்பெற்ற புத்தகக் கடைகளில் நீங்கள் கண்டிருக்கலாம். நானும் இத்தபால் அட்டைகளை(Picture Postcards) புத்தகக் கடைகளில் சிறுவயதில் கண்டிருந்தாலும், அதை பற்றித் தெரிந்து கொள்ள பெரிதாக ஏதும் முயற்சி மேற்கொள்ளவில்லை. தாஜ்மஹால், குதூப் மினார் போன்ற வரலாற்றுச் சின்னங்களுக்குச் சுற்றுலா சென்ற போது அவ்விடங்களிலும் இச்சின்னங்களின் புகைப்படங்கள் அச்சிடப்பட்டத் தபால் அட்டைகளை வாங்கியிருக்கிறேன். ஆனால் அவை நான் எடுத்துச் செல்லும் ஃபிலிம் கேமராவின் மீது நம்பிக்கை இல்லாது, படங்கள் எதுவும் சரியாக வரவில்லை எனில் இப்படங்களாவது இருக்குமே என்ற எண்ணத்தில் மட்டுமே நான் வாங்கியவைகளாக இருந்தன.

சிறுவயது முதலே தபால் தலைகளை நான் சேகரித்து வந்திருக்கிறேன். ஆனால் அதுவும் கூட சரியான வழிகாட்டலும் இலக்குமின்றி ஏனோ தானோவென்று செய்து வந்தேன். நான்கு வருடங்களுக்கு முன் எங்கள் அலுவலகத்தில் வேலை செய்து வந்த ஒருவர் தந்த ஊக்கத்தின் பேரில் தபால் தலை சேகரிப்பை முறையாக குறிப்பிட்ட சில தலைப்புகளில் மட்டும் செய்யத் தொடங்கினேன். அச்சமயத்தில் தபால் தலைகளை எங்கிருந்து பெறுவது என்ற ஒரு கேள்வி எழுந்தது. தபால் தலைகளை eBay போன்ற வலைத்தளங்களில் பணம் கொடுத்தும் வாங்கலாம். ஆனால் பள்ளிக் கூடத்தில் படிக்கும் போது மற்ற சிறுவர்களுடன் தபால் தலைகளைப் பரிமாற்றம் செய்து கொண்டது போன்ற வழி ஏதேனும் இருக்கிறதா என்று நண்பன் திருமுருகனைக் கேட்ட போது Postcrossing எனும் வலைத்தளத்தை எனக்கு அறிமுகம் செய்து வைத்தார். சிறுவயதில் ஒரு செயின் கடிதம் எங்கிருந்தோ வரும் கேள்வி பட்டிருக்கிறீர்களா? அக்கடிதத்தில் ஐந்து விலாசங்கள் இருக்கும். அதில் கடைசி விலாசத்துக்கு நீங்கள் ஒரு தபால் அட்டையை அனுப்ப வேண்டும். அதன் நீங்கள் அக்கடிதத்தில் உங்கள் பேரையும் சேர்த்து கொண்டு மேலும் ஐந்து பேருக்கு அனுப்ப வேண்டும். இவ்வாறு நீங்கள் அனுப்பினால் உங்களுக்குத் தபால் அட்டைகள் உலகின் பல மூலைகளிலிருந்தும் வரும் என்று சொல்லியிருக்கும். நான் கூட எட்டணாவுக்கு ரஜினி கமல் படங்கள் போட்ட தபால் அட்டைகளை அனுப்பி வைத்தேன். ஆனால் எனக்கு பதிலுக்கு ஒன்றும் வரவில்லை. அதன் பின்னர் தபால் அட்டை அனுப்பும் மோகம் நின்று போனது.

Postcrossing தளத்தை நண்பன் அறிமுகப்படுத்திய போது நமக்கு இதன் மூலம் எதுவும் பதிலுக்கு வருமா என்ற ஒரு சந்தேகம் இருக்கத் தான் செய்தது. ஆனால் அத்தளத்தின் மூலம் நண்பன் தனக்கு தபால் அட்டைகள் வந்திருப்பதாகவும், அதன் மூலமாக பல புதிய விஷயங்களைத் தெரிந்து கொள்ளும் வாய்ப்பு இருப்பதாகவும் உறுதியளித்தான். சரி இதன் மூலம் தபால் அட்டைகளில் ஒட்டப்பட்டு வரும் தபால் தலைகளைச் சேகரிக்கலாமே என்று நானும் ஒரு கணக்கைத் துவக்கினேன். நிற்க. அதற்கும் முன் இது ஆம்வே(Amway) போன்றோ அல்லது Goldquest போன்றோ ஆள்பிடிக்கும் ஒரு விளம்பர முயற்சி இல்லை. உலகம் முழுவதும் இரண்டு மில்லியன் தபால் அட்டைகளுக்கும் மேலாகப் பரிமாற்றம் நடந்து முடிந்திருக்கும் ஒரு சேவையைப் பற்றிய தகவல் தான். மேலும் தபால் அட்டைகள் சேகரிப்பைப் பற்றியும் அதன் மூலம் தெரிந்து கொள்ளக் கூடிய விஷயங்களைப் பற்றியும் விளக்கக் கூடிய ஒரு அறிமுகப் பதிவு தான். இதில் எந்த வியாபார நோக்கமும், எனக்கு உங்களுக்கு இதை அறிமுகப் படுத்துவதின் மூலமாக எந்த பொருளாதார லாபமும் இல்லை :)

இது வேலை செய்வது எப்படி என்று பார்ப்போம்.
1. முதலில் நீங்கள் ஒரு Postcrossing கணக்கு(User ID) துவங்க வேண்டும். எல்லாம் இலவசம் தான்.
2. நீங்கள் ஒரே சமயத்தில் ஆறு தபால் அட்டைகள் வரை அனுப்பலாம். எந்த விலாசத்துக்கு அனுப்ப வேண்டும் என்று அந்த தளத்திலேயே உங்களுக்குத் தகவல் கிடைக்கும். மேலும் உங்களுக்கு மின்னஞ்சலும் வரும்.
3. நீங்கள் அனுப்பப் போகும் ஒவ்வொரு தபால் அட்டைக்கும் ஒரு அடையாள எண் இருக்கும்(Postcrossing ID). இது நீங்கள் விலாசம் வேண்டும் போது அந்த விலாசத்தோடு சேர்த்தே அத்தளத்திலேயே உங்களுக்குக் கிடைக்கும்.
4. உங்கள் தபால் அட்டை கிடைக்கப் பெற்றதும், தபால் அட்டையில் உள்ள ID கொண்டு உங்கள் தபால் அட்டை கிடைக்கப் பெற்றவர் பதிவு செய்வார்.
5. நீங்கள் அனுப்பிய ஒரு தபால் அட்டை சென்று சேர்ந்துள்ள படியால், நீங்களும் ஒரு தபால் அட்டை பெறுவதற்கு தகுதி உடையவர் ஆகிறீர்கள்.

உங்களுக்கு இந்த தபால் அட்டை எங்கிருந்து வரும் என்பது தான் இதிலுள்ள சுவாரசியமே. ஏதோ ஒரு நாட்டிலிருந்து யாரோ ஒருவர் உங்களுக்கு ஒரு Picture Postcard அனுப்பி வைப்பார். அவருடைய நாட்டினைப் பற்றி, அங்குள்ள கலாச்சாரத்தினைப் பற்றிச் சில தகவல்களை எழுதி உங்களுக்கு அனுப்பி வைப்பார்(நீங்களும் உங்கள் தபால் அட்டைகளை அனுப்பும் போது இதையே தான் செய்திருப்பீர்கள்). இது கேட்பதற்கு ஏதோ சின்னப்பசங்க விளையாட்டு மாதிரி தோன்றினாலும், மிகவும் உபயோகமானதும், பயனுள்ளதுமான ஒரு நல்ல பொழுதுபோக்கு இது. பொட்டித் தட்டுவது மட்டும் தான் என்னுடைய வாழ்க்கை என்று ஏனோ என்னால் ஏற்றுக் கொள்ள முடியவில்லை. தபால் அட்டைகளைச் சேகரிக்கத் தொடங்கியதிலிருந்து நமக்கு தெரிந்தது எவ்வளவு குறைவானது என்பது புரிகிறது. I would say its also a humbling experience. இதற்கு எவ்வளவு செலவாகும். ஒரு picture postcard குறைந்த பட்சமாக ஐந்து ரூபாய் முதல் கிடைக்கிறது. ஆறு, எட்டு, பத்து, முப்பது என பல வகைகளிலும் அளவுகளிலும் இவ்வட்டைகள் கிடைக்கின்றன. விலையுயர்ந்த அட்டையைத் தான் அனுப்ப வேண்டும் என்றோ இந்த தலைப்பில் தான் அனுப்ப வேண்டும் என்றோ விதிமுறைகள் ஏதுமில்லை. ஆனால் இது நம் நாட்டைப் பற்றி நாம் ஒரு வெளிநாட்டவருக்குத் தெரியப்படுத்தும் முயற்சி என்பதால் நம் கலாச்சாரத்தை பிரதிபலிக்கும் விதமான அட்டைகளை அனுப்புவதை நான் வழக்கமாகக் கொண்டிருக்கிறேன். ஒரு அட்டைக்கு எட்டு ரூபாய் தபால் தலை ஒட்ட வேண்டும் ஆக ஒரு அட்டைக்கு 13 ரூபாய்கள்(ஐந்து ரூபாய் அட்டை என்றால்) செலவு. ஒரு மாதத்தில் நீங்கள் ஆறு அட்டைகளை அனுப்புவதை வழக்கமாகக் கொண்டீர்கள் ஆனால் ஒரு மாதத்துக்கு 78 ரூபாய் செலவு. ஒரு பாரில் உக்காந்து ஹேப்பி ஹவர்சில் பீர் அடிப்பதை விட குறைவான செலவு தான். ஆனால் இதன் மூலம் கிடைக்கும் போதையை அனுபவித்தால் தான் தெரியும்.

தபால் தலைகளைச் சேகரிப்பதற்காக இத்தபால் அட்டைகளைச் சேகரிக்கத் தொடங்கிய நான் இப்போது தபால் அட்டைகளையே தனியாகச் சேகரிக்கத் தொடங்கிவிட்டேன். இது வரை 44 அட்டைகள் எனக்கு உலகத்தின் பல்வேறு மூலைகளிலிருந்தும் வந்திருக்கின்றன. அவற்றில் சில உங்கள் பார்வைக்கு.


பிரான்சு நாட்டில் இருந்து வந்த ஈஃபிள் கோபுரம் தபால் அட்டை



வின்ஸ்டன் சர்ச்சில், பாப்லோ பிகாசா, அன்னை தெரசா போன்ற புகழ்பெற்ற பிரபலங்களைப் புகைப்படம் எடுத்த யூசுப் கார்ஷ்(Yousuf Karsh) என்ற புகழ்பெற்ற கனேடிய புகைப்படக்காரரைப் பற்றி நான் தெரிந்து கொள்ள உதவிய தபால் அட்டை.



சஸ்ஸெக்ஸ் எனும் ஊரின் அழகிய சுற்றுலா தளங்களைக் காட்டும் கிரெட் ப்ரிட்டன் நாட்டு தபால் அட்டை.



போர்ச்சுகல் நாட்டு தலைநகரான லிஸ்பன் இப்படித் தான் இருக்குமாம். இங்கெல்லாம் போய் பார்க்கும் வாய்ப்பு எத்தனை பேருக்கு கிடைக்கும்?



Postcrossingஇல் அதிக பட்ச உறுப்பினர்களைக் கொண்ட நாடு பின்லாந்து. அந்நாட்டின் பிரபல ஓவியரான காஜ் ஸ்டென்வால்(Kaj Stenvall) என்பவரது சிறப்பு இது போன்ற வாத்து ஓவியங்கள். சாதாரண மனிதர்கள் செய்யும் அத்தனை செயல்களையும் ஒரு வாத்து செய்தால் எப்படி இருக்கும் என்பதே இவருடைய கற்பனை. ஸ்டென்வாலுடைய ஓவியங்கள் பதிப்பிக்கப்பட்ட தபால் அட்டைகளைத் தேடி சேகரிப்பவர்கள் பலர் இருக்கிறார்கள்.



ஹாரி பாட்டர் தபால் அட்டை ஹாலந்து நாட்டிலிருந்து



ஃபின்லான்ந்து நாட்டின் குளிர்காலத்தை நமக்கு விளக்கிக் கூறும் தபால் அட்டை.



மேலே இருப்பவை எல்லாம் எனக்கு கிடைத்தவை. நம் இந்திய நாட்டு தபால் அட்டைகளைப் பார்த்தால் உங்களுக்கே நம் நாட்டின் மீது ஒரு பெருமை ஏற்படும். மற்ற நாட்டவர்களிடமிருந்து நாம் எவ்வளவு வேறுபட்டிருக்கிறோம் என்றும், நாம் காட்டுவதற்கும் பெருமை படுவதற்கும் நிறைய இருக்கிறது என்பதும் விளங்கும். கீழே இருப்பவை நான் சிலருக்கு அனுப்பிய தபால் அட்டைகள். நம் நாட்டில் இப்பொழுதுபோக்கு அவ்வளவாகப் பிரபலம் அடையாது இருந்தாலும், சில தயாரிப்பாளர்கள் தொடர்ந்து இந்திய picture postcardsஐ வெளியிட்டுக் கொண்டு தானிருக்கிறார்கள்.


ஸ்ரீரங்கம் கோயிலில் உள்ள ஒரு சிற்பம்.



கோவா மாநிலத்தில் கண்டோலிம் கடற்கரையில் சூரியன் மறையும் நேரம்.



பாண்டிச்சேரியைப் பற்றிய ஒரு அட்டை. இவ்வகை அட்டைகளை Multi-view cards என்கிறார்கள். ஒன்றுக்கும் மேற்பட்ட காட்சிகள் இந்த ஒரு அட்டையில் இருக்கிறதென்பதால்.



இராஜஸ்தான் மாநிலத்தில் உள்ள ஜெய்சல்மேர் கோட்டை.



யானை...Postcrossingஇல் இந்தியாவிலிருந்து வரும் யானை தபால் அட்டைகளுக்காகப் பல விசிறிகள் இருக்கின்றார்கள் என்பது நான் அனுபவித்துத் தெரிந்து கொண்ட ஒன்று.



இவை எல்லாம் தபால் அட்டையின் ஒருபுறம் தான். அதன் பின்புறம் கண்ணுக்குத் தெரியாத யாரோ ஒருவர் உங்களுக்காகக் கைபட எழுதி அனுப்புவதை வாசிக்கையில் ஒரு உவகை வருமே...அதை நான் எப்படி சொல்லி புரிய வைப்பது என்று தெரியவில்லை. என்னால் முடிந்த அளவுக்கு தபால் அட்டை சேகரிப்பைப் பற்றி ஒரு அறிமுகத்தை கொடுத்து விட்டேன். உங்கள் மனதில் இது ஒரு ஆர்வத்தைத் தூண்டியிருந்தால் நான் மகிழ்ச்சி அடைவேன். Postcrossing தளத்தில் என்னுடைய பக்கத்தையும் எனக்கு வந்த அட்டைகளையும் இங்கே பாருங்கள். இது பற்றி மேலும் என்னென்ன செய்யலாம் எப்படி செய்யலாம் என்று தகவல் வேண்டும் என்று பின்னூட்டமிட்டு ஊக்கமளித்தால் மேலும் எழுதுகிறேன் :)

தமிழ் எத்தனை வகைப்படும்? + ழகர, ளகர ஐயம்

நேற்று(29.03.2009அன்று) ஞாயிற்றுக் கிழமை வெளியான தினமலர், வாரமலர் இதழில் "இது உங்கள் இடம்" பகுதியை வாசித்துக் கொண்டிருந்தேன். அதில் பிரசுரமாகியிருந்த 1000ரூபாய் பரிசு பெற்ற ஒரு கடிதத்தைக் கண்டதும் அதிர்ந்து போனேன். தென்காசியைச் சேர்ந்த ஒரு வாசகி(தமிழாசிரியராம்) தேர்வில் மாணவர்களை "தமிழ் எத்தனை வகைப்படும்?" என்று கேள்வி கேட்டிருந்தாராம். எல்லா கேள்விகளுக்கும் தப்பு தப்பாக பதில் சொல்லிய ஒரு மாணவி அந்த ஒரு கேள்விக்கு மட்டும் சரியாக(!) "முத்தமிழ், செந்தமிழ், பைந்தமிழ் என மூவகைப்படும்..." என பதிலளித்திருந்தாளாம். அதை பார்த்ததும் "இந்த ஒரு கேள்விக்கு மட்டும் எப்படி சரியாக பதிலெழுதினாய்?" என்று அம்மாணவியைப் பார்த்து தமிழாசிரியர் கேட்டாராம். அதற்கு அவள் "தான் நடிகர் விஜயின் தீவிர ரசிகை என்றும், அவருடைய படப் பாடல் ஒன்றில் - நீ முத்தமொன்று தந்தால் முத்தமிழ், வெட்கப்பட்டு சிரித்தால் செந்தமிழ்... நீ பேசிடும் வார்த்தைகள் பைந்தமிழ்...என்று பாடியது நினைவில் இருந்ததால் சரியான பதில் எழுத முடிந்தது" என்று கூறினாளாம். இதே கடிதத்தைப் பற்றிய திரு.சுந்தரராஜன் அவர்களுடைய பதிவையும் பாருங்கள்.

தினமலர் வாரமலரின் தமிழ்ப்பற்று!

இ.உ.இ. பகுதியில் இடம்பெறும் பல கடிதங்கள் வெறும் கற்பனையே என்பது என் கருத்து. அதை மெய்ப்பிக்கும் வகையில் வெளிவந்துள்ளது நேற்று பிரசுரமான இக்கடிதம். ஒன்று யாரோ ஒருவர் எழுதியதாக தினமலரே எழுதி வெளியிட்டிருக்கக் கூடும். இல்லை என்றால யாரோ ஒரு விஜய் பித்து தலைக்கேறிய ஒரு வாசகர்/கி, விஜய் பாடல்களின் பெருமையை நிலைநாட்டுவதற்காக இப்படியெல்லாம் எழுதிப் போட்டிருக்கக் கூடும். (இப்படி எல்லாம் ஏன் யோசிக்க வேண்டியுள்ளதென்றால் தமிழாசிரியர்களின் தமிழறிவு இவ்வளவு தான் என்பதை நம்பக் கடினமாக இருக்கிறது). இதெல்லாம் எதுவும் இல்லையென்றால் உண்மையிலேயே வெட்கப்பட வேண்டிய விஷயம் இது. அதற்கு ஒரு பத்திரிகை 1000ரூபாய் பரிசு வழங்கியிருப்பது இன்னும் வேதனையானது. இயல், இசை, நாடகத்தை முத்தமிழ் என்று கொண்டாலும் கூட தமிழின் வகைகள் இயல், இசை, நாடகம் என்று எழுத வில்லை என்றால் எந்த தமிழாசிரியரும் இதற்கு மதிப்பெண் அளிக்க மாட்டார்கள் என்றே நினைக்கிறேன்.

சரி அதை விடுவோம். சில நாட்களாக மனதை அரித்துக் கொண்டிருக்கும் ஐயம் ஒன்று உள்ளது. அண்மை காலங்களில் வலைப்பதிவுகளில் கண்ட சில சொற்களின் பயன்பாட்டைப் பற்றியது. அதாவது ழகரத்தினை ளகரம் வர வேண்டிய இடங்களில் பயன்படுத்தும் வழக்கத்தினைப் பற்றியது. உதாரணமாக 'ஒளித்து வைத்தல்', 'ஒளிந்து கொண்ட' என்ற பொருள் தருகின்ற வாக்கியங்களில் வலைப்பதிவுகளில் 'ஒழித்து வைத்தல்' என்றும் 'ஒழிந்து கொண்ட' என்றோ எழுதப்பட்டிருப்பதை கண்டிருக்கிறேன். அதே போல 'சுளிக்க வைக்கும்' என்பதனை 'சுழிக்க வைக்கும்' என்று எழுதப்பட்டிருப்பதையும் கண்டிருக்கிறேன். ஒளித்தல், ஒழித்தல், சுளித்தல், சுழித்தல் ஆகிய சொற்களுக்குப் பொருட்கள் கிட்டத்தட்ட நிகராக இருந்தாலும் இது நாள் வரை நான் பயன்பாட்டில் அறிந்த வரையில் இவை அவற்றுக்கேற்ற இடங்களில் மட்டுமே பயன்படுத்த வந்துள்ளன. உதாரணத்திற்கு "அவன் அருவெறுப்பினால் முகம் சுளித்தான்" என்பதனை "அவன் அருவெறுப்பினால் முகம் சுழித்தான்" என்று எழுதுவது சரியா? "முகத்தினை சுழித்தல்" என்று எழுதினாலும் பொருள் தரும். ஆனால் நான் இது நாள் வரை அறிந்திருப்பது "அருவெறுப்பினால் முகம் சுளித்தான்" என்பதனை தான். அதே போல "புத்தகத்தை ஒழித்து வைத்தான்" என வலைப்பதிவுகளில் எழுதப்படுவதை பார்த்திருக்கிறேன். ஆனால் பதுக்கி வைத்தல் எனும் பொருள்பட எழுதும் போது "ஒளித்து வைத்தான்" என்றே நான் எழுதி வந்திருக்கிறேன். ளகரம் வரும் இடங்களில் இவ்வாறு ழகரத்தை இடைமாற்றி எழுதலாமா? அப்படி எழுதலாம் எனில் அதற்குண்டான விளக்கம் என்ன? என் ஐயத்தை யாராவது தீர்த்து வையுங்களேன்? நன்றி.